عفونت انگلی واژن؛ راهنمای کامل از علائم تا درمان
عفونت انگلی یک نوع بیماری است که ناشی از حیات موجوداتی در بدن میزبان میشود. این عفونت میتواند از راه تماس با غذا، آب یا سطوح آلوده، نیش حشرات یا مصرف گوشت نیمپز رخ دهد و علائمی نظیر تب، خستگی، اختلالات گوارشی، جوشهای پوستی یا علائم عصبی را به همراه داشته باشد. پیشنهاد میکنیم برای آشنایی بیشتر با عفونت engels، روشهای تشخیص و درمان تا انتهای مطلب با ما بمانید.
عفونت انگلی چیست؟
عفونت engels به هر بیماری یا حالتی اطلاق میشود که ناشی از انگلهای زنده و تکثیرکننده در بدن انسان باشد. انگلها موجوداتی هستند که برای تغذیه و بقا به میزبان دیگری وابستهاند. به طور معمول این عفونتها به صورت بیماریهای گوارشی با علائمی مانند اسهال و استفراغ بروز مییابند. علاوه بر این، میتوانند باعث ایجاد جوشهای پوستی خارشدار یا عفونت در سایر اعضای بدن مانند مغز یا ریهها شوند.
🔗 بیشتر بخوانید: روتین شبانه بچهمدرسهایها برای داشتن صبحی آرام و بیاسترس
انواع عفونت انگلی
عفونتهای انگلزا میتوانند طیف وسیعی از بیماریها را در انسان القا کنند، از سادهترین تا پیچیدهترین فرمها. این طیف شامل تکسلیهها (پروتوزوا) که تنها یک سلولی هستند و میتوانند در خون، دستگاه گوارش، مغز، پوست، چشم و سایر بخشها عفونت ایجاد کنند، تا هلمینتها یا کرمهای انگل که در روده و سایر بافتها زندگی میکنند.
در کل سه گروه اصلی انگلهای عامل عفونت در انسان عبارتند از:
🔗 بیشتر بخوانید: موارد منع مصرف نعناع فلفلی: از مادران شیرده تا کودکان و تداخل دارویی_آفتاب وطن
- تکسلیهها یا پروتوزوا (Protozoa): انگلهای تک سلولی که میتوانند در خون، دستگاه گوارش، مغز، پوست، چشم یا دیگر نقاط بدن عفونت کنند.
- هلمینتها (Helminth): واژهای جامع برای کرمهای انگل که به زیرگروههای فلوک (ترماتود)، کرم نوار (سیستود)، کرم گرد (نماتود) و کرم سرخاردار (اکانتوسفالان) تقسیم میشوند. هر دو شکل بالغ و لارو میتوانند عفونتکننده باشند. هلمینتها معمولاً دستگاه گوارش را هدف قرار میدهند، اما میتوانند پوست، مغز و سایر بافتها را نیز عفونی کنند.
- اکتوپارازیتها (Ectoparasites): شامل حشرات و عنکبوتیان (مانند کلین، شپش و کک) که در پوست یا روی آن زندگی میکنند و معمولاً در دیگر نقاط بدن عفونت ایجاد نمیکنند.
شایعترین عفونتهای انگلی
علاوه بر موارد فوق، عفونتهای انگلزا دیگری نیز وجود دارند، از جمله:
- کریپتوسپوریدیوزیس
- سیکلوسپوریاسیس
- سیستیسیرکوز
- استرونژیلهیایدایز
- عفونت کرم نوار
- بیماری شاگاس
- لیشمانیاز
- شیستوزومیاز
علائم عفونت انگلی
علائم عفونت engels به ناحیه مبتلا وابسته است. برخی علائم رایج عبارتند از:
🔗 بیشتر بخوانید: نحوه تهیه دسر انبه؛ ۱۳ دسر با انبه که باید حتما بخورید_آفتاب وطن
- تب
- درد عضلانی
- خستگی
- تهوع
- استفراغ
- اسهال
با توجه به محل عفونت، علائم دیگری نیز ممکن است بروزند، مانند:
- علائم عصبی: تشنج، سردرد شدید، گمراهی
- علائم پوستی: قرمزی، خارش، جوش یا زخم
نحوه ابتلا به عفونت انگلی
شما میتوانید از دلایل مختلفی دچار عفونت engels شوید، از جمله:
- نوشیدن آب آلوده یا ورود آن به دهان
- مصرف گوشت نیمپز
- مصرف غذاهای آلوده (مانند شستشو با آب آلوده)
- نیش حشره، کلین یا سایر حشرات حامل انگل
- تماس با سطوح آلوده
- رابطه جنسی بدون حفاظت
- گرد و خاک آلوده
عوامل خطر عفونتهای انگلی
برخی عفونتهای engels مانند کرمهای سوزنی در سراسر جهان رایجند. برخی دیگر به دلیل فقدان سیستم بهداشتی در مناطق خاص جغرافیایی شایعاند. بنابراین برخی افراد بیشتر در معرض خطر قرار دارند، از جمله:
- کودکان و والدین یا مراقبتکنندگان آنها
- افراد با سیستم ایمنی ضعیف (مانند مبتلا به ایدز، سرطان یا مصرفکنندگان داروهای سرکوبکننده ایمنی)
تشخیص عفونت انگلی
علائم عفونت engels ممکن است شبیه سایر بیماریهای عفونی باشد. به همین دلیل برای تشخیص قطعی باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک با بررسی عفونت در مایعات و بافتهای بدن، تشخیص را انجام میدهد. برای این منظور ممکن است از نمونهبرداری از بخشهای مختلف بدن استفاده شود، از جمله:
- مدفوع
- خون
- پوست یا سایر بافتهای مبتلا
- خلط
- مایعات مغز و نخاع
بسته به علائم، پزشک ممکن است از روشهای تصویربرداری نظیر رنتگن، MRI یا CT اسکن نیز استفاده کند.
درمان عفونت انگلی
پزشک برای درمان عفونتهای انگلزا متنوع، داروهای مختلفی تجویز میکند، از جمله:
گاهی برای درمان کامل به ترکیبی از چند دارو نیاز است. پزشک با توجه به نوع عفونت شما، بهترین پروتکل درمان را تعیین میکند. برخی عفونتهای engels تنها با مصرف دارو یا ترکیبی از داروها از بین میروند. عفونتهای پوستی، کلین و شپش معمولاً با لوشن و شامپوهای مخصوص درمان میشوند.
پیشگیری از عفونت انگلی
برای کاهش احتمال ابتلا به عفونتهای engels میتوانید اقدامات زیر را انجام دهید:
- به طور مرتب دستهایتان را بشویید: شستشو در حین آمادهسازی غذا، قبل از خوردن، بعد از توالت و تعویض پوشک اهمیت حیاتی دارد.
- در صورت اسهال شنا نکنید: قبل از شنا در استخرهای عمومی، حداقل دو هفته از درمان اسهال بگذرد.
- عادات غذایی سالم را رعایت کنید: غذا را به درستی نگهداری کنید، گوشت را به خوبی بپزید و میوه و سبزیجات را قبل از مصرف بشویید و پوست بگیرید.
- قبل از رابطه جنسی از کاندوم یا سایر روشهای حفاظتی استفاده کنید.
- در برابر نیش حشرات محافظت کنید: لباس مناسب بپوشید، ضدحشره پاشید و در صورت نیاز زیر چادرخواب بخوابید.
- در سفرها آگاه باشید: درباره بیماریهای عفونی مقصد اطلاعات کسب کنید و نکات ایمنی را رعایت کنید. گاهی قبل از سفر به مناطق خاص نیاز به مصرف داروهای پیشگیرانه یا واکسیناسیون است.
زمان مراجعه به پزشک
اگر علائم عفونت engels دارید، به پزشک مراجعه کنید و اطلاعات زیر را در اختیار او قرار دهید:
- سفر اخیر
- گرفتن نیش کلین، حشره
- شنا در آبهای احتمالی آلوده
- مصرف غذا یا نوشیدنی احتمالی آلوده
اگر علائم شدید زیر را داشته باشید، فوراً به اورژانس مراجعه کنید:
- تب بالای ۴۰ درجه سانتیگراد
- تشنج
- گیجی یا گمراهی
- یرقان
- علائم کمآبی: تشنگی شدید، ادرار کم، ضعف، ضربان قلب سریع
عفونت ангل واژن
تریکوموناس رایجترین عفونت مقاربتی غیر ویروسی در جهان است. از آنجا که تریکوموناس بیشتر زنان را هدف قرار میدهد، به عنوان عفونت engels واژن نیز شناخته میشود. هر فردی که رابطه جنسی داشته باشد میتواند به تریکوموناس مبتلا شود. این عفونت ناشی از یک انگل است و اکثر افراد مبتلا علائمی ندارند.
نکاتی در مورد تریکوموناس
- تریکوموناس ربطی به بهداشت ضعیف ندارد، اما از طریق روابط جنسی منتقل میشود.
- عفونت مجاری ادراری ناشی از تریکوموناس رخ نمیدهد.
- بلافاصله پس از آلوده شدن ناحیه تناسلی، مقعد، دهان و دستها نیز میتوانند آلوده شوند.
- تریکوموناس зараз است. افراد مبتلا که از بیماری خود بیخبرند، میتوانند آن را منتقل کنند.
علائم تریکوموناس
یکی از دلایل شیوع بالا تریکوموناس این است که معمولاً علائمی ندارد. به همین دلیل ممکن است قبل از اینکه متوجه بیماری شوید، آن را به دیگران منتقل کنید. علائم معمولاً ۵ تا ۲۸ روز پس از تماس با انگل ظاهر میشوند.
علائم تریکوموناس در مردان
- ترشحات کفمانند از آلت تناسلی
- سوزش پس از انزال یا درد هنگام ادرار
- تهیج یا خارش درونی آلت تناسلی
علائم عفونت engels واژن در زنان
زنان بیشتر از مردان علائم را تجربه میکنند، از جمله:
- ترشحات واژنی نازک (یا کفمانند) سفید، زرد یا مایل به سبز با بوی بد
- تهیج، درد، قرمزی اطراف واژن
- درد و ناراحتی در زمان رابطه جنسی یا ادرار
راههای انتقال تریکوموناس
پس از ابتلا، عفونت میتواند از چندین راه به دیگران منتقل شود، از جمله:
- مقاربت واژنی
- رابطه مقعدی
- رابطه دهانی
- تماس پوستی ناحیه تناسلی
توجه داشته باشید که تریکوموناس از طریق اشتراک غذا و نوشیدنی، بوسیدن، دستدادن و سایر تماسهای غیرجنسی منتقل نمیشود.
عوارض جانبی تریکوموناس
تریکوموناس بدون درمان میتواند ریسک ابتلا به ویروس HIV را افزایش دهد. HIV بدون درمان میتواند به ایدز منجر شود. زنان مبتلا به تریکوموناس و HIV میتوانند ویروس را به شریک جنسی خود منتقل کنند.
تشخیص عفونت engels واژن
پزشک از روشهای مختلفی برای تشخیص بیماری استفاده میکند، از جمله:
- معاینه بالینی: پزشک ناحیه تناسلی و علائم را بررسی میکند. در زنان شامل معاینه لگن و برداشتن نمونه از ترشحات واژنی است. ممکن است گردن رحم مانند توتفرنگی به نظر برسد که نشانه تریکوموناس است.
- آزمایش آزمایشگاهی: پزشک ترشحات واژنی یا آلت تناسلی مردان را تحت میکروسکوپ بررسی میکند. همچنین ممکن است نمونه را برای بررسی دقیقتر به آزمایشگاه بفرستد.
اگر تریکوموناس تشخیص داده شود، پزشک ممکن است سایر عفونتهای مقاربتی را نیز بررسی کند. در برخی موارد، پزشک بدون معاینه مستقیم آنتیبیوتیک تجویز میکند. این معمولاً در مواردی است که شریک شما مبتلا است و شما نیز در معرض عفونت هستید.
درمان تریکوموناس
تریکوموناس به طور کامل قابل درمان است. درمان با آنتیبیوتیک انجام میشود تا انگل عامل عفونت از بین برود. بدون درمان، تریکوموناس میتواند ماهها و سالها باقی بماند و به طور خودی از بین نمیرود. تا زمانی که عفونت وجود دارد، شما میتوانید آن را به شریک جنسیتان منتقل کنید. بنابراین برای جلوگیری از بازگشت عفونت، درمان همزمان هر دو طرف ضروری است.
داروهای مربوط به تریکوموناس
آنتیبیوتیک خوراکی تریکوموناس را از بین میبرد. پزشک ممکن است مترونیدازول یا تینیدازول تجویز کند. در طول درمان باید نکات زیر را در نظر بگیرید:
- مترونیدازول برای زنان باید به مدت ۷ روز تجویز شود، در حالی که تک دوز همین دارو حدود ۹۵ درصد مردان را درمان میکند.
- برای پیشگیری از بازگشت، شما و شریک جنسیتان هر دو باید درمان شوید.
- باید تا یک هفته پس از پایان مصرف دارو از رابطه جنسی خودداری کنید تا انگل کاملاً از بین برود و علائم رفع شود. رابطه جنسی زودرس میتواند باعث بازگشت عفونت شود.
- باید سه ماه پس از درمان به پزشک مراجعه کنید تا از از بین رفتن عفونت مطمئن شوید.
عوارض جانبی درمان
از مصرف الکل همراه با تینیدازول و مترونیدازول خودداری کنید. این ترکیب میتواند باعث تهوع و استفراغ شدید و افزایش ضربان قلب شود. همچنین مصرف دارو ممکن است باعث سندرم دیسولفیرام (سوزش صورت، طعم فلزی در دهان) شود.
پیشگیری از تریکوموناس
اگر رابطه جنسی دارید، برای پیشگیری از عفونت engels واژن نکات زیر را رعایت کنید:
- از کاندوم استفاده کنید
- به طور منظم تست عفونتهای مقاربتی و تریکوموناس انجام دهید
- در صورت ابتلا به تریکوموناس یا سایر عفونتهای مقاربتی، درمان کنید
- اگر تریکوموناس دارید، از شریک جنسیتان بخواهید تست دهد
- یک شریک جنسی ثابت داشته باشید
بازگشت تریکوموناس
اگر به تریکوموناس مبتلا شده باشید، امکان دارد در سه ماه آینده مجدداً دچار آن شوید. برای پیشگیری از بازگشت، باید شما و شریک جنسیتان هر دو درمان شوید و تا یک هفته پس از پایان درمان از رابطه جنسی پرهیز کنید تا علائم به طور کامل از بین برود.
زمان مراجعه به پزشک
در صورت مشاهده علائم زیر به پزشک مراجعه کنید:
- ترشحات واژنی یا ترشحات پنیس (آلت تناسلی مردان) غیرمعمول
- ترشحات بدبو
- تهیج یا خارش ناحیه تناسلی
- قرمزی، سوزش یا ورم واژن
- رابطه جنسی دردناک
تریکوموناس و بارداری
اگر در دوران بارداری یا شیردهی هستید و تریکوموناس دارید، میتوانید برای درمان از مترونیدازول استفاده کنید. تریکوموناس بدون درمان میتواند ریسکهای زیر را به همراه داشته باشد:
تفاوت تریکوموناس و کلامیدیا
تریکوموناس و کلامیدیا دو عامل بیماریزا متمایز هستند که هر دو عفونتهای مقاربتی ایجاد میکنند.
تریکوموناس (Trichomonas vaginalis) یک انگل تکسلیه و عامل تریکومونیاز است. این شایعترین عفونت بیماریزا تکسلیه در انسان در کشورهای صنعتی محسوب میشود. تریکومونیاز یک بیماری رایج اما قابل درمان و مقاربتی (STD) است. اکثر افراد مبتلا علائمی ندارند و از ابتلا بیخبرند.
کلامیدیا از طرف دیگر، یک باکتری است که عفونتهای مقاربتی را ایجاد میکند. کلامیدیا میتواند باعث علائمی مانند ترشحات غیرطبیعی و درد هنگام ادرار شود. در برخی موارد میتواند منجر به عفونتهای جدیتر مانند التهاب لگن و ناباروری شود. همانند تریکوموناس، بسیاری از افراد مبتلا به کلامیدیا هیچ علامتی ندارند.
هر دو عفونت از طریق رابطه جنسی منتقل شده و هر دو قابل درمان هستند. اگر شما یا شریکتان علائمی از این عفونتها دارید، باید به پزشک مراجعه کنید. درمان معمولاً با داروهای ضد میکروبی انجام میشود.
شما بگویید
شما چقدر با عفونت engels آشنایی دارید؟ آیا تا به حال به انواع این بیماری مبتلا شدهاید؟ در صورت تمایل، میتوانید نظر و تجربه خود را در بخش نظرات برای ما بنویسید و این مطلب را از طریق شبکههای اجتماعی به اشتراک بگذارید.
منابع: msdmanuals و my.clevelandclinic و my.clevelandclinic
دستهبندی مطالب
خبرهای ورزشی
اخبار پزشکی
اخبار اجتماعی
اخبار فرهنگی
کسب و کار
اخبار فناوری
[ad_2]