چین کاوشگر چانگ‌او-۶ را برای نمونه‌برداری از نیمه دورتر ماه پرتاب کرد

پرتاب کاوشگر چانگ‌او-۶ به سمت نیمه دورتر ماه

چین ساعاتی پیش یک کاوشگر ماهی را به فضا فرستاد. این کاوشگر قرار است در نیمه دورتر ماه فرود آید، نمونه‌برداری انجام دهد و سپس به زمین بازگردد. نیمه دورتر ماه تا به امروز کمتر از نیمه روبروی زمین کاوش شده است و نمونه‌های برگردانده شده می‌توانند بینش‌های گسترده‌تری درباره ماه به دست ما بدهند.

این پرتاب جدیدترین تلاش صنعت فضایی چین در رقابت با ایالات متحده است. کاوشگر «چانگ‌او-۶» که نامش از الهه ماه در اساطیر چینی گرفته شده، در روز جمعه ساعت ۱۷:۲۷ به وقت محلی (۱۲:۵۷ به وقت تهران) با راکت «لانگ مارچ ۵» از پایگاه پرتاب ونچانگ در استان هاینان به فضا پرتاب شد.

تعداد زیادی از شهروندان چینی در هاینان شاهد این رویداد بودند، زیرا چین در حال حاضر در تعطیلات پنج‌روزه «روز می» به سر می‌برد.

نیمه دورتر ماه به دلیل عدم مواجهه با اختلال‌های رادیویی زمین، مکان ایده‌آلی برای اخترشناسی رادیویی و سایر پژوهش‌های علمی محسوب می‌شود. از آنجا که این نیمه هرگز رو به زمین نیست، برقراری ارتباط با کاوشگر نیازمند ماهواره‌های رله است.

پس از ورود به مدار ماه، کاوشگر سرعت خود را کاهش می‌دهد. سپس ماژول فرود از فضاپیما جدا شده و بلافاصله پس از فرود بر سطح ماه، عملیات نمونه‌برداری را آغاز می‌کند. در ادامه نمونه‌ها مجدداً به فضاپیما متصل شده تا مسیر بازگشت به زمین را طی کنند. کل این مأموریت ۵۳ روزه پیش‌بینی شده است.

یک مدل با ابعاد واقعی از فضاپیماهای چانگ‌او ۵ و ۶.

برنامه‌های بلندپروازانه چین در فضا

چین در سال ۲۰۲۰ با مأموریت چانگ‌او-۵ به سومین کشوری تبدیل شد که نمونه‌های ماه را به زمین بازگرداند. پیش از آن، اتحاد جماهیر شوروی (با مأموریت‌های لونا) و آمریکا (با مأموریت‌های آپولو) به این موفقیت دست یافته بودند.

چین برنامه دارد تا چهار سال آینده سه مأموریت دیگر را نیز به مقصد ماه ارسال کند که نخستین آن در سال ۲۰۲۷ اجرا خواهد شد.

دوسازی‌های فضایی چین به کاوش ماه محدود نمی‌شود. پس از اینکه به دلایل امنیتی از مشارکت در ایستگاه فضایی بین‌المللی منع شد، این کشور به ساخت ایستگاه فضایی مستقل «تیانگونگ» روی آورد. در حال حاضر سه فضانورد چینی در این ایستگاه سه‌ماژوله حضور دارند.

ایستگاه تیانگونگ ظرفیت استقرار شش فضانورد را دارد و مقامات چینی اعلام کرده‌اند که از آن تنها برای اهداف علمی و آموزشی استفاده خواهند کرد. همچنین قصد دارند در آینده این ایستگاه را در دسترس فضانوردان بین‌المللی قرار دهند.

نقطه اوج برنامه‌های فضایی چین این است که تا سال ۲۰۳۰ فضانوردان خود را به ماه بفرستد و نمونه‌های مریخ را به زمین بیاورد. این کشور قصد دارد همانند آمریکا حضور دائمی در ماه برقرار کند، هرچند این طرح همچنان در مراحل اولیه تدوین باقی مانده است.

با وجود پیشرفت‌های چشمگیر، کارشناسان معتقدند برنامه فضایی آمریکا همچنان برتری قابل‌توجهی بر چین دارد. دلیل اصلی، بودجه‌های بسیار بیشتر و شبکه گسترده‌ای از شرکت‌های خصوصی و متحدان بین‌المللی است که آمریکا در اختیار دارد.