از طرف بازیکنان و کادر فنی تیم ملی، خطاب به شما!_آفتاب وطن
به گزارش «آفتاب وطن»، کسب ۱۳ امتیاز از پنج مسابقه ابتدایی در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶، باعث شده تیم ملی ایران در آغاز صعودی سریع و سهل‌الوصول به این تورنمنت قرار بگیرد. شاگردان امیر قلعه‌نویی در مقدماتی جام جهانی در همه مسابقات خود کارکرد قابل قبولی داشته و با تفاضل گل مثبت شش و پذیرش تنها یک تساوی در برابر ازبکستان، راه خود برای چهارمین حضور متوالی در مهم‌ترین تورنمنت فوتبالی جهان را هموار ساخته‌اند.
افکار عمومی و ola الانتقادات
اما علی‌رغم کسب این نتایج خوب، افکار عمومی در فوتبال ایران رضایت چندانی از کارکرد بازیکنان تیم ملی و به‌ویژه شخص امیر قلعه‌نویی به عنوان سرمربی ندارند و حتی در روزهای کسب برتری‌های متوالی در دوره مقدماتی نیز انتقادات شدیدی نسبت به کارکرد تیم ملی ایران در رسانه‌ها توسط کارشناسان و قطعاً در شبکه‌های اجتماعی توسط مردم شنیده می‌شود. قطعاً تردیدی وجود ندارد که کارکرد تیم ملی ایران در برخی موارد قابل نقد و بررسی بوده و به هیچ وجه کارنامه کادر فنی تیم ملی بدون اشتباه و عیب نیست، اما در برخی موارد به نظر می‌رسد کلیدواژه اغراق و بزرگ‌نمایی در ارتباط با مشکلات تیم ملی، نقشی کلیدی و مهم ایفا می‌کند.
🔗 بیشتر بخوانید: شوک تازه به سوپر لیگ جنجالی اروپا
انتقاد نسبت به سهولت گروه
اولین انتقاد مشترک از سوی بیشتر منتقدان، قرار گرفتن تیم ملی ایران در گروهی آسان در مسیر جام جهانی است. در واقع این گروه معتقدند شاگردان امیر قلعه‌نویی در گروهی بسیار آسان قرار دارند و این تیم با این ستاره‌های بزرگ، با هر فردی می‌توانست این چنین نتایجی کسب کند. اول از همه این که حتی نیازی به مرور این مسئله بدیهی نیست که قرعه هر تیمی خارج از توان و اراده‌اش است و این امیر قلعه‌نویی و کادر فنی او نبودند که این چنین قرعه‌ای را انتخاب کرده باشند.
آمار و ارقام مشخص می‌کند گروه تیم ملی ایران به عنوان مثال از گروه کره‌جنوبی دشوارتر است. هم‌گروهی با قهرمان دو دوره تازه جام ملت‌های آسیا و تیمی تازه ظهور یافته و مستحکم همانند ازبکستان، موید آن است که گروه تیم ملی ایران آن‌قدرها هم که برخی کارشناسان می‌پندارند، آسان نیست و در واقع ما در ادوار قبل و در برخی موارد، در شرایطی شبیه همین دوره جاری نیز برای صعود به جام جهانی شرایط سختی را تجربه کرده بودیم و یا حتی در نهایت این اتفاق رخ نداد.
🔗 بیشتر بخوانید: بلا تکلیفی در تاریخ فینال لیگ دو!_آفتاب وطن
مقایسه با دوره ۲۰۱۰
به عنوان مثال در سال ۲۰۱۰ نیز ازبکستان و کره شمالی تیم‌های هم‌گروه ما بودند و فقط جای کره‌جنوبی که در آن مقطع شرایط بسیار خوبی نداشت، در این دوره با قطری که در دو دوره تازه قهرمان جام ملت‌های آسیا بوده، جایگزین شده است. حداقل بر پایه آمار و ارقام می‌توان مدعی شد گروه تیم ملی ایران از سال ۲۰۱۰ آسان‌تر نیست. اما در آن مقطع و علی‌رغم در اختیار داشتن ستاره‌های بزرگ و بین‌المللی، تیم ملی ایران حتی موفق نشد به مرحله پلی‌اف نیز راه یابد و ستاره‌های بزرگ ما این مسابقات را در خانه و از تلویزیون تماشا کردند.
نیز نباید فراموش کرد که امیر قلعه‌نویی در دوران ۲۰ ماهه حضور خود روی نیمکت تیم ملی با قوی‌ترین تیم آسیا یعنی ژاپن نیز در جام ملت‌های آسیا روبرو شد و تیم ملی ایران در روزی که یکی از بهترین نمایش‌های تاریخ خود را ارائه داد، با اقتدار و با برتری کامل از حیث آمار و ارقام توانست این تیم قوی و کلاس یک جهانی را نیز ناکام سازد. در بقیه موارد نیز تقصیر یا عذری از جانب کادر فنی تیم ملی نیست و به عنوان مثال در ۲۲ سال اخیر ایران تقابلی با استرالیا یا عربستان نداشته و بیشتر به مصاف ژاپن نیز نرفته که این اتفاق در دوره امیر قلعه‌نویی رقم خورد.
🔗 بیشتر بخوانید: آلمان بزرگترین دروازه‌بان خود را از دست داد_آفتاب وطن
دستاورد در جام ملت‌های آسیا
کادر فنی تیم ملی در مواجهه با اولین چالش مهم و دشوار خود توانست به مرحله نیمه‌نهادی جام ملت‌های آسیا برسد که این نتیجه بی‌تردید دستاورد قابل قبول و خوبی محسوب می‌شود. برای تیمی که نزدیک ۵۰ سال است موفق به راهیابی به فینال جام ملت‌های آسیا نشده، وجود در نیمه‌نهادی نیز یک نتیجه قابل قبول است و قطعاً انتظار می‌رود در صورت حضور این کادر در دور بعد بر این مسند، آن‌ها بتوانند این طلسم را بشکنند و راهی مسابقه فینال شوند.
مسئله نفوذ بازیکنان ستاره
در روزهای اخیر نظرات و انتقادات بسیاری در ارتباط با اعمال نفوذ برخی بازیکنان بزرگ بر کادر فنی و در واقع سلطه ستاره‌های اروپایی فوتبال ایران بر رختکن تیم ملی شنیده می‌شود. اول از همه این که اکنون سند و مدرک روشنی برای اثبات این ادعای بزرگ و حتی حقوقی وجود ندارد، اما نمی‌توان انکار کرد که بازیکنان بزرگ و درخشان در دنیای فوتبال حتی در بالاترین سطح نیز همین روال و منوال را تجربه می‌کنند. به عنوان مثال تردیدی وجود ندارد که کریستیانو رونالدو در رختکن تیم ملی پرتغال یا لیونل مسی بین بازیکنان تیم ملی آرژانتین از اهمیت و نقشی بسیار بزرگ برخوردار است و قطعاً کادر فنی تیم‌های مذکور حتی از نظرات این سوپراستاره‌ها برای پیشبرد اهداف خود بهره‌گیری می‌کنند.
در واقع حتی اگر امیر قلعه‌نویی و کادر فنی تیم ملی در برخی موارد نظرات بازیکنانی همانند مهدی طارمی و علیرضا جهان‌بخش را جویا شوند، هم آنقدر اتفاق عجیبی رخ نداده و با دقت به سابقه درخشان این بازیکنان در بالاترین سطح فوتبال جهان، حتی می‌توان این را یک مسئله مثبت در قضاوت رفتار کادر فنی تیم ملی قلمداد کرد. اما اگر سند و مدرکی در ارتباط با دخالت و در واقع اعمال فشار یا قوت این گروه از بازیکنان به کادر فنی وجود دارد، به جای مرور و تکرار مداوم آن، بهتر است آن مدارک منتشر شود.
بحث جوان‌گرایی و کادر دفاعی
یکی از موارد مشترک کارشناسان در مسیر انتقاد از تیم ملی، عدم جوان‌گرایی و اضافه نشدن بازیکنان تازه به بدنه تیم محسوب می‌شود. قلعه‌نویی در یک دو اردوی اخیر چند بازیکن جوان به لیست خود و حتی ترکیب اصلی اضافه کرده و به نظر می‌رسد این روال در اردوهای بعدی نیز ادامه یابد. اما این که فوتبال ایران از یک فقر محسوس و دقیق در چند پست همانند دفاع چپ یا دفاع کننده میانی رنج می‌کشد، لزوماً تقصیری از جانب کادر جاری تیم نیست و اصلاً ماموریت معارفه بازیکنان تازه و نسل نوظهور در فوتبال جهان بر عهده سرمربی تیم ملی نبوده است.
در واقع ساده‌تر این که اکنون حتی در رختکن تیم‌های بزرگ فوتبال ایران نیز مدافعان میانی جوان و باکیفیتی به ندرت دیده می‌شود و به همین دلیل به نظر بسیاری قلعه‌نویی چاره‌ای برای به جز بهره‌گیری از بازیکنان قدیمی در این پست ندارد. قطعاً امیدواریم باشگاه‌های بزرگ فوتبال ایران و در ادامه کادر فنی تیم ملی از بازیکنان تازه و جوان در قلب خط دفاعی بهره‌گیری کنند، اما این الزام یک برنامه‌ریزی طویل‌مدت برای کشف استعدادهای باکیفیت در چند پست در فوتبال ایران خواهد بود و این انتقاد لزوماً و مستقیماً گریبان امیر قلعه‌نویی را نمی‌گیرد.
نتیجه‌گیری و حمایت از تیم ملی
این‌گونه عدم حمایت همه اقشار جامعه از تیم ملی فوتبال ایران نیز دلایل متعددی دارد که این لزوماً وابسته به کارکرد بازیکنان یا کادر فنی تیم ملی نیست. اکنون و پس از گذشت پنج هفته از مرحله مقدماتی جهانی، تیم ملی ایران در آستانه کسب جواز صعود به جام جهانی قرار گرفته و به نظر بسیار قوی یکی از مقتدرانه‌ترین نتایج تاریخ فوتبال ایران در مرحله مقدماتی رقم خواهد خورد. پس حداقل روی کاغذ، کادر فنی تیم ملی و بازیکنان مستحق این حجم از شدت و خشونت نیستند و مقداری هم احترام و تحسین می‌تواند نصیب آن‌ها شود.