استارت واریز معوقات حقوق بازنشستگان و آغاز فرآیند همسان‌سازی از فروردین ۱۴۰۳

شروع واریز معوقات حقوق بازنشستگان و همسان‌سازی از فروردین ۱۴۰۳

حقوق بازنشستگان در ایران بر اساس قوانین و مقرراتی تعیین می‌شود که تحت تأثیر عواملی چون طبقه بندی بازنشستگان، نوع شغل و مدت خدمت قرار دارد. بر این اساس، اجرای همسان‌سازی حقوق بازنشستگان باید از اول ماه فروردین سال ۱۴۰۳ آغاز شده و از همان تاریخ پرداخت گردد، هرچند که مهلت اجرایی ممکن است طولانی شود، اما پرداخت معوقات بایستی از اول فروردین ۱۴۰۳ محاسبه و واریز شود. مسئولان تأکید کرده‌اند که در مرحله اول اجرای ماده ۹۶ قانون تأمین اجتماعی مد نظر است وritten similarization بازنشستگان، و پس از حل این ماده، مراحل بعدی پیگیری خواهد شد. جدیدترین اخبار در این باره در سایت‌های خبری قابل جستجو است.

افزایش حقوق مربوط به ماه فروردین قرار است در ماه خرداد واریز گردد. حقوق اردیبهشت بازنشستگان تأمین اجتماعی، لشکری و کشوری با افزایش پرداختی خواهد شد، در حالی که حقوق فروردین بدون افزایش (نزدیک به ۷ میلیون تومان) واریز می‌شود.

نحوه محاسبه و بار مالی همسان‌سازی

سازمان تأمین اجتماعی در خصوص اجرای همسان‌سازی بر پایه قانون برنامه هفتم اظهار داشته: این فرآیند بستگی به محاسبات بیمه‌ای بر پایه سهمیه بیمه‌پردازی افراد، سنوات خدمات، مبنای پرداخت حق بیمه، تداوم خدمت و محاسبه میانگین دو سال آخر حقوق دارد. در قانون تأمین اجتماعی دو ماده ۹۶ و ۱۱۱ مبنای همسان‌سازی هستند؛ حداقل مستمری نباید کمتر از حداقل دستمزد باشد. بر همین اساس، سازمان محاسبات را با همکاری تشکل‌های بازنشستگی تدوین، به تصویب هیئت مدیره و امنا می‌رساند و سپس به هیئت وزاران ارجاع می‌دهد. از این رو، در حال حاضر نمی‌توان بار مالی دقیق اجرای همسان‌سازی برای بازنشستگان تأمین اجتماعی و میزان افزایش حقوق را برآورد کرد، اما بر اساس اظهارات حاجی‌بابایی، قرار است ۱۷۰ هزار میلیارد تومان از بدهی‌های دولت به تأمین اجتماعی پرداخت شود که ۳۰ درصد این مبلغ برای همسان‌سازی اختصاص داده خواهد شد.

این کارشناس رفاه و تأمین اجتماعی در مورد همسان‌سازی که انتظار چند ساله‌ای دارد، بیان کرد: حداقل حقوق کارگری و کارمندی هر ساله با شیب خاصی رشد می‌کرده، در حالی که سایر سطوح درآمدی نیز با شیب خود افزایش می‌یافتند. در گذشته این دو شیب هم‌وزن بودند، اما نزدیک به یک دهه است که شیب افزایش حقوق حداقل‌بگیران نسبت به سایر سطوح درآمدی بیشتر شده است. در نتیجه، المستمری‌بگیران سطوح درآمدی بالاتر به کف مستمری minimum رسیده‌اند و این نارضایتی را ایجاد کرده است، چرا که آن‌ها حق بیمه با سطح حقوق بالاتر پرداخت کرده‌اند، اما اکنون مستمری آن‌ها با افراد سطح پایین‌تر هم‌سطح شده است.

متغیرهای موثر بر حقوق بازنشستگان: تورم و عوامل اجتماعی

عامل دیگر شکل‌گیری انتظار همسان‌سازی، «تورم» است که قدرت خرید مستمری‌بگیران را کاهش داده است. علاوه بر این، متغیرهای فرهنگی و اجتماعی هم دخیل‌اند: در گذشته بازنشستگان معمولاً خانواده‌های کوچکتری داشتند، اما با افزایش سن ازدواج و بیکاری جوانان، خانواده‌های بازنشستگان بزرگ‌تر شده و مستمری دریافتی پاسخگوی نیازها نیست. این واقعیت به جانب افزایش سالانه حقوق، تقاضای همسان‌سازی را تقویت کرده است.

در خصوص تامین منابع مالی، کارشناس اشاره کرد: حدود ۱۸ صندوق بازنشستگی کارمندی وجود دارد که مستقیماً از بودجه دولتی یا دستگاه‌های اجرایی تأمین می‌شوند. در بودجه سال آینده ۳۳۰ هزار میلیارد تومان برای حمایت از چهار صندوق کشوری، لشکری، فولاد و وزارت اطلاعات پیش‌بینی شده است. وقتی این صندوق‌ها از منابع دولتی پشتیبانی می‌شوند و حقوق بازنشستگان آن‌ها افزایش می‌یابد، انتظار مشابه برای بازنشستگان تأمین اجتماعی و بیمه روستاییان نیز ایجاد می‌شود. تفاوت اصلی این است که تأمین اجتماعی به صورت سه‌جانبه اداره شده و از منابع دولتی بهره نمی‌برد، لذا بایستی هزینه همسان‌سازی را از منابع خود financi کند.

پرداخت معوقات و چالش‌های نقدینگی تأمین اجتماعی

این کارشناس با تاکید بر مشکل نقدینگی تأمین اجتماعی که بخش اعظم آن ناشی از عدم پرداخت حق بیمه دولت است، گفت: اگر تأمین اجتماعی همسان‌سازی را اجرا کند، کسری بودجه آن به شدت افزایش می‌یابد. راه‌حل میانه دولت قبل، پرداخت بدهی‌ها از طریق واگذاری اموال، سهام و دارایی‌ها بود که در بودجه ۱۴۰۳ نیز تکرار شده است. اگر دولت‌ها حق بیمه‌های خود را به موقع پرداخت می‌کردند، تأمین اجتماعی می‌توانست از منابع خود همسان‌سازی را اجرا کند، اما در شرایط حاضر و بدون تأمین منبع مالی، اجرای این طرح منجر به کسری شدید بودجه و نقدینگی خواهد شد.

در مورد دارایی‌ها و سهام قابل واگذاری، کارشناس به عملکرد دولت‌های قبل اشاره کرد: سهام واگذار شده ترکیبی از خوب و ضعیف بوده، در حالی که بهتر بود تأمین اجتماعی بتواند سهام زیان‌ده را از گردونه خارج، ادغام یا транс폼 نماید. در حال حاضر دولت‌ها یا سبد سهام ترکیب می‌دهند یا سهام خوب را گران‌تر واگذار می‌کنند. حتی شرکت‌های کم‌بازده نیز به شرط مدیریت مؤثر از طریق کلینیک شرکی، می‌توانند ضرر زیادی نداشته باشند. در نهایت تأمین اجتماعی ناچار به پذیرش واگذاری دارایی است، در حالی که بهترین گزینه دریافت نقدی بدهی‌هاست.