شاتل اندور در آخرین مأموریت خود، اس‌تی‌اس-۱۳۴، به فضا پرتاب شد

شاتل اندور در مأموریت نهایی اس‌تی‌اس-۱۳۴ در فضا

ششتن مه ۲۰۱۱، شاتل فضایی اندور در آخرین مأموریت خود با نام‌کد اس‌تی‌اس-۱۳۴ از مرکز فضایی کندی به فضا پرتاب گردید.

اندور جوان‌ترین شاتلِ فرستاده‌شده به ایستگاه فضایی بین‌المللی بود. این شاتل در پرواز پایانی خود طیف‌سنج مغناطیسی آلفا-۲ (AMS) و تجهیزات حیاتی از جمله دو آنتن ارتباطی، یک مخزن گاز پرفشار و قطعات یدکی را به ایستگاه رساند.

در طول عمر خدماتی خود، اندور ۲۹۹ روز در فضا بسر برد، ۴۶۷۱ بار به دور زمین چرخید و مسیری معادل ۱۲۲،۸۸۳،۱۵۱ مایل را طی کرد، تا یک فصل برّاق در تاریخ پروازهای فضایی را به پایان برساند.

فرمانده مأموریت «مارک کلی»، خلبان «گرگ جانسون» و متخصصان مأموریت «مایک فینک»، «درو فوستل»، «گرگ چامیتوف» و «روبرتو ویتوری» سرنشینان این ماموریت بودند.

این نخستین تجربه پرواز شاتل برای مایک فینک، فضانورد باتجربه، و روبرتو ویتوری محسوب می‌شد.

پس از دو روز پرواز برای رسیدن به ایستگاه، اندور لنگر انداخت و دریچه‌ها باز شدند.

مأموریت ۱۶ روزه و پیچیده، متمرکز بر مونتاژ و نگهداری ایستگاه فضایی بود و شامل چهار راهپیمایی فضایی و نصب دستگاه AMS می‌شد که در حال حاضر داده‌های ذرات کیهانی را برای محققان روی زمین ارسال می‌کند.

در ساعت ۷:۲۳ صبح ۲۹ مه، دریچه‌های اتصال ایستگاه فضایی و اندور برای آخرین بار بسته شدند، زیرا اعضای تیم برای بازگشت به زمین آماده می‌شدند.

اندور در ساعت ۲:۳۵ بامداد اول ژوئن در باند ۱۵ فرود آمد و مأموریت اس‌تی‌اس-۱۳۴ به پایان رسید. این بیست و چهارمین فرود شبانه در تاریخچه برنامه شاتل بود.