تأثیر جاذبه مریخ بر شکلگیری گردابهای عظیم در اعماق اقیانوسهای زمین

تأثیر جاذبه مریخ بر شکلگیری گردابهای عظیم در اعماق اقیانوسهای زمین, تحقیقات جدید علمی نشان میدهد که سیاره مریخ، علیرغم فاصلهی حدود ۴۸۰ میلیون کیلومتری با زمین، میتواند از طریق تعاملهای گرانشی، عامل اصلی در بروز جریانهای قدرتمند و گردابهای غولپیکر در اعماق اقیانوسهای سیاره ما باشد.
این مطالعه که در مجلهی معتبر نیتشر کامیونیکیشنز منتشر شده، بر اساس تحلیل دادههای حاصل از حفاریهای علمی بیش از نیم قرن در کف دریا انجام گرفته است. محققان با بررسی نمونههای رسوبی، شواهدی از چرخههایی با__ ۲.۴ میلیون ساله را کشف کردهاند که مستقیماً با حرکات مداری و رزونانس گرانشی میان زمین و مریخ در ارتباط است.
چرخههای ۲.۴ میلیون ساله و رزونانس مداری دکتر آدریانا دوتکیوویچ، محقق ارشد و رسوبشناس دانشگاه سیدنی، توضیح میدهد ما چرخههای آبوهوایی با قدمت ۲.۴ میلیون سال را شناسایی کردهایم که ریشه در تعاملهای گرانشی میان مریخ و زمین در حین چرخیدن دور خورشید دارند. این پدیده باعث میشود قدرت جریانهای اعماق اقیانوسی به صورت دورهای دگرگون شود و در اوجِ این چرخهها، گردابهای عمیق و بسیار قدرتمندی شکل بگیرند که میتوانند مقادیر عظیمی از رسوبات کف دریا را جابهجا سازند.
مکانیزم تأثیر گرانش مریخ بر اقیانوسها استاد دیتمار مولر، یکی از نویسندگان این پژوهش از دانشگاه سیدنی، زم این تأثیر را چنین تشریح میکند میدانهای گرانشی سیارات در منظومه شمسی بر یکدیگر اثر میگذارند و این تداخل متقابل که به آن رزونانس میگویند، بیضی مدارات را دگرگون میکند. در اوج این چرخههای رزونانسی، زمین تابش خورشیدی بیشتری دریافت کرده و دما میافزاید.
اره جریان واژگونی نصفالنهار اقیانوس اطلس (AMOC) راهگشا باشد.
جریان AMOC که آبوهوای معتدل اروپا را تضمین میکند، در حال حاضر به دلیل تغییرات اقلیمی در معرض تضعیف است. محققان معتقدند که در صورت فروپاشی کامل AMOC، این جریانهای اعماق دریایی ناشی از چرخههای گرانشی میتوانند تا حد زیادی از پیامدهای مخرب آن بکاهند و از بروز یک دوره طولانیمدت سرما شدید در قاره اروپا و آمریکای شمالی جلوگیری کنند.