هوا در سه شهر البرز آلوده؛ ساوجبلاغ در وضعیت بسیار ناسالم

به گزارش آفتاب وطن، تفاوتهای شدید کیفیت هوا در شهرهای استان البرز، تصویری نگرانکننده از توزیع جغرافیایی آلودگی ترسیم میکند. در حالی که شهرکهای کوهستانی نظیر طالقان و نظرآباد همچنان در آغوش هوای پاک و تازه به سر میبرند، سه شهر پرجمعیت ساوجبلاغ، فردیس و کرج با لایههای غلیظ سموم روبرو شدهاند.
شاخصهای پایش در ساعت شانزده روز دوشنبه بیست و پنجم آبانماه، ساوجبلاغ را با عدد ۲۹۶ در اوج خطر قرار داده است. این رقم، مرزهای استانداردهای جهانی را به شدت نقض کرده و شهر را در زمره مناطق بسیار ناسالم جهان میکند. فردیس نیز با شاخص ۱۵۴، وضعیتی ناسالم تجربه میکند که تنفس آزاد را برای شهروندان عادی دشوار ساخته است. کرج، پایتخت استان، با عدد ۱۲۶ در آستانه خطر برای گروههای حساس قرار گرفته؛ کودکان، سالمندان و بیماران تنفسی در این شهر باید احتیاطات ویژهای را رعایت کنند.
در سوی دیگر طیف، چهارباغ با شاخص ۲۲، طالقان با ۶۹ و نظرآباد با ۶۵، نمونههایی از هوای سالم و قابل تحمل ارائه میدهند. این تضاد جغرافیایی، نقش وگرافی و جهت بادها در پراکنش آلایندهها را بینظیر نشان میدهد. شهرکهای واقع در ارتفاعات، با بهرهگیری از جریانهای هوايی پاک، از انباشت سموم در لایههای پایین جو در امان میمانند. وضعیت اشتهارد با این حال، همچنان در هالهای از ابهام بسر میبرد و دادههای لحظهای از این شهر منتشر نشده است.
تحلیلهای میدانی نشان میدهد که تجمع ترافیکی سنگین، فعالسازیهای صنعتی فاقد تصفیهگرهای کارآمد و گرایی در توسعه فضای سبز، سه عامل اصلی تشدید آلودگی در مثلث جنوبی استان را تشکیل دادهاند. تغییرات آب و هوایی موسمی که سرعت باد را کاهش داده و وارونگی دما را تقویت کرده، شرایط را برای انباشت جزییات معلق در سطح تنفس شهروندان مساعد ساخته است. تجربیات سالهای پیشین حاکی از آن است که بدون تدابیر پیشگیرانه و مدیریت تقاضای انرژی، این روند در ماههای سرد تشدید یابد.
مسئولان محیطزیست استان بر لزوم اجرای طرحهای جامع کاهش ترافیک، نظارت بر واحدهای صنعتی و توسعه پهنههای جنگلی در حومه شهرها تأکید ورزیدهاند. مشارکت عمومی در استفاده از حملونقل عمومی، کاهش سوختگذاریهای بیرویه و گزارشدهی به منابع آلودگی، میتواند در مقیاس اجتماعی اثربخش باشد. پیشبینیها نشان میدهد که با تغییر الگوهای جوی در روزهای آینده، ممکن است کیفیت هوا بهبود یابد، اما راهکارهای ریشهای نیازمند اراده سیاسی و سرمایهگذاریهای بلندمدت است.