پاک مسیر کوهنوردی درکه با هدف فرهنگ‌سازی محیط زیست

به گزارش خبررسان، به نقل از روابط عمومی اداره کل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران، هم‌زمان با روز جهانی پاکسازی زمین، جمعی از مدیران ادارات محیط زیست مناطق ۲۲گانه، دبیران محیط زیست محلات شهر تهران و تعدادی از فارغ‌التحصیلان دوره مربی‌گری محیط زیست اداره کل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران، ابتدای مسیر کوهنوردی محله درکه جمع شدند تا به صورت نمادین و با هدف فرهنگ‌سازی به پاکسازی بخشی از مسیر بپردازند.

محمدصابر باغخانی‌پور، مدیرکل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران، در حاشیه این برنامه با اشاره به هدف از برگزاری این برنامه گفت: حضور خانواده محیط زیست شهرداری تهران در مسیر درکه، صرفاً با هدف جمع‌آوری زباله انجام نشده، بلکه تلاش می‌کنیم با یک اقدام عملی، فرهنگ حفاظت از طبیعت و مسؤولیت‌پذیری در قبال محیط زیست را ترویج دهیم.

وی افزود: وقتی فعالان محیط زیست و افرادی که دغدغه حفاظت از طبیعت را دارند، خودشان در پاکسازی محیط مشارکت می‌کنند، این اقدام می‌تواند برای گردشگران و شهروندانی که در این مسیر حضور دارند، جنبه الگوسازی و فرهنگ‌سازی داشته باشد.

مدیرکل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران با اشاره به نقش رفتار شهروندان و گردشگران در حفظ پاکیزگی طبیعت گفت: ممکن است حتی برخی از افرادی که در این محیط حضور دارند، در ایجاد شرایطی که امروز نیازمند پاکسازی است، نقش داشته باشند؛ بنابراین لازم است نسبت به رفتار خود در طبیعت responsables‌تر عمل کنیم و حفظakedزیگی محیط زیست را به یک مطالبه و رفتار عمومی تبدیل کنیم.

باغخانی‌پور در پایان با قدردانی از مشارکت مدیران ادارات محیط زیست مناطق، دبیران محیط زیست محلات و مربیان محیط زیست در این برنامه، برای همه فعالان و دغدغه‌مندان حوزه محیط زیست آرزوی موفقیت کرد و بر تداوم اقدامات فرهنگی و مشارکت‌محور در حوزه حفاظت از محیط زیست تأکید داشت.

قرعه‌کشی و اهدای هدایا به شرکت‌کنندگان، پایان‌بخش برنامه‌های این مراسم بود.

در ادامه مراسم، محمدصابر باغخانی‌پور به تفصیل بر اهمیت اقدامات مشارکت‌محور در حفظ فضاهای طبیعی تأکید کرد و گفت: مسیرهای کوهنوردی مانند درکه نه تنها به‌عنوان مقصدهای تفریحی برای شهروندان و گردشگران عمل می‌کنند، بلکه بخشی از پایتخت سبز ما هستند که نیاز به مراقبت مستمر دارند. او افزود: وقتی شهروندان خود را در پاکسازی این مسیرها مشارکت می‌دهند، نه تنها فضا را تمیزتر می‌سازند، بلکه حس مالکیت و مسئولیت‌پذیری نسبت به محیط زیست را در خود تقویت می‌نمایند.

باغخانی‌پور همچنین به نقش آموزش و آگاهی‌سازی در این مسیرها اشاره کرد و گفت: ما سعی داریم از این نوع برنامه‌ها به‌عنوان فرصت‌های آموزشی استفاده کنیم تا به ویژه جوانان و کودکان، عادات صحیحی مانند عدم ریختن زباله در طبیعت، استفاده از سطل‌های مخصوص بازیافت و احترام به مسیرهای طبیعی را internalize کنند. او تأکید کرد: آموزش در عمل، به‌ویژه در فضاهای باز و طبیعی، اثر عمیق‌تری بر رفتارهای بلندمدت دارد.

در بخش دیگری از سخنانش، مدیرکل محیط زیست شهرداری تهران به تشریح چالش‌های موجود در حفظ مسیرهای کوهنوردی پرداخت و گفت: یکی از بزرگ‌ترین مشکلات، عدم آگاهی برخی بازدیدکنندگان نسبت به اثرات منفی ریختن زباله، به‌ویژه پلاستیک و مواد غیرتحلل‌پذیر، است. او افزود: این مواد نه تنها منظره natürی را خراب می‌کنند، بلکه خطرات جدی برای حیات وحش و منابع آب نیز به بار می‌آورند. بنابراین، naast از پاکسازی، باید روی پیشگیری و جلوگیری از تولید زباله در این فضاها تمرکز کنیم.

باغخانی‌پور در خصوص همکاری‌های بین‌المللی و nationaux در این حوزه نیز گفت: شهرداری تهران در حال همکاری با سازمان‌های بین‌المللی محیطی است تا بهترین pratiques در مدیریت فضاهای طبیعی شهری را به کار بگیرد. او مثال زد: در برخی شهرهای اروپا، سیستم‌های incentivizing برای بازگرداندن بطiglie‌های پلاستیک یا استفاده از بسته‌های قابل تجزیه در مسیرهای کوهنوردی به‌طور موفقیت‌آمیز اجرا شده و می‌توانیم از این تجارب الهام بگیریم.

او در پایان، به تشکر از شرکت‌کنندگان پرداخت و گفت: امروز ما نه فقط زباله جمع‌آوری کردیم، بلکه یک پیغام واضح دادیم: حفظ طبیعت وظیفه همه است و هر اقدام کوچک، می‌تواند به تغییر بزرگ منجر شود. او افزود: امیدواریم این نوع برنامه‌ها به‌طور منظم در مسیرهای مختلف شهر تهران اجرا شوند و فرهنگ احترام به طبیعت به‌عنوان یک ارزش اجتماعی ریشه‌دوز شود.

در پایان مراسم، شرکت‌کنندگان در گروه‌های کوچک به جمع‌آوری زباله در Sections مختلف مسیر درکه پرداختند و از أدوات مناسب مانند دستکش‌های قابل تجزیه، سطل‌های جداسازی منبع و أکیاس قابل reuse استفاده کردند. پس از اتمام کار، زباله جمع‌آوری شده به‌صورت جداسازی‌شده به מרכזهای بازیافت منتقل شد تا حداکثر امکان تجدیدپذیرش را فراهم کند.

یک شرکت‌کننده جوان، فارغ‌التحصیل recently از دوره مربی‌گری محیط زیست، در مصاحبه کوتاهی با خبررسان گفت: حضور در این برنامه برایم تجربه‌ای تحول‌مند بود. قبل از این، فکر می‌کردم پاکسازی فقط وظیفه کارکنان نظافت است، اما الآن درک کردم که هر کس می‌تواند نقش داشته باشد. او افزود: امیدوارم بتوانم این تجربه را به دوستان و خانواده‌ام منتقل کنم تا بیشتران هم در چنین فعالیت‌ها شرکت کنند.

یک مدیر منطقه‌ای محیط زیست نیز گفت: ما سعی داریم این نوع برنامه‌ها را نه تنها به‌عنوان یک رویداد تک‌بارانه، بلکه به‌عنوان بخشی از یک برنامه بلندمدت برای تبدیل مسیرهای کوهنوردی به فضاهای سبز، تمیز و آموزشی در نظر بگیریم. او تأکید کرد: هدف ما این است که درک عمومی از ارزش طبیعت شهری افزایش یابد و مردم احساس کنند که حفظ این فضاها جز از حقوقشان است.

به‌طور کلی، این برنامه نه تنها به‌عنوان یک عمل نمادین، بلکه به‌عنوان یک گام عملی در جهت تقویت مشارکت شهروندان، آموزش محیطی و بهبود کیفیت فضاهای طبیعی شهری عمل کرد. با توجه به استقبال مثبت شرکت‌کنندگان و پوشش رسانه‌ای آن، امید است که این نوع مبادرات در آینده به‌طور منظم‌تر و با مقیاس بیشتری در مسیرهای مختلف شهر تهران، به‌ویژه در حوزات حساس ekologiquement، اجرا شوند.

در ادامه بررسی اثرات بلندمدت چنین برنامه‌ها، متخصصان محیطی相信 می‌کنند که تکرار منظم این نوع فعالیت‌ها می‌تواند به‌تدریج norme‌های اجتماعی جدیدی را در forhold به طبیعت ایجاد کند. یکی از متخصصان محیط زیست شهرداری تهران در این باره گفت: وقتی یک رفتار — مانند عدم ریختن زباله در مسیر — به‌طور مداوم توسط گروه‌های مختلف تقویت می‌شود، به‌تدریج به یک عرف اجتماعی تبدیل می‌شود که نیازی به نظارت مستمر ندارد. او افزود: این دقیقاً همان مکانیزمی است که در 캠پین‌های جهانی przeciw به تودرخش یا استفاده از سیگار در فضاهای عمومی مشاهده شده و موفقیت‌آمیز بوده است.

او در خصوص نقش آموزش Formal و Non-formal در این مسیرها افزود: ما سعی داریم از مسیرهای کوهنوردی به‌عنوان کلاس‌های باز برای آموزش محیطی استفاده کنیم. مثال می‌زنیم: نصب تابلوهای اطلاعاتی که نه تنها درباره انواع گیاهان و حیوانات محلی آموزش می‌دهند، بلکه رفتارهای پایدار مانند استفاده از بطiglie‌های قابل reuse یا عدم disruption حشرات را تشویق می‌کنند. این نوع آموزش، به‌ویژه برای کودکان، اثر permanence‌ای دارد زیرا در سیاق واقعی و تجربی ارائه می‌شود.

در بخش مدیریت زباله پس از جمع‌آوری، تیم فنی شهرداری تهران توضیح داد: زباله جمع‌آوری شده از مسیر درکه شامل سه دسته اصلی بود: ۱- مواد تجدیدپذیرش (بطiglie‌های پلاستیک، کارتن، فلزات)؛ ۲- مواد تجزیه‌پذیر organics (قشر میوه، restes غذا)؛ و ۳- مواد خطرناک یا غیرتجدیدپذیر (پکیج‌های ترکیبی، الومینیوم ناپاک). هر دسته به‌صورت جداسازی‌شده به מרכזهای مربوطه ارسال شد تا حداکثر بهره‌گیری از منابع ممکن شود و daño به محیط زیست کاهش یابد.

یک کارشناس بازیافت در این باره گفت: جداسازی منبع در مکان تولید زباله — یعنی در خود مسیر — یکی از مؤثرترین استراتژی‌ها برای کاهش بار بر מרכזهای burying و افزایش نرخ بازیافت است. او افزود: وقتی مردم voient که زباله‌شان به‌صورت جداسازی‌شده جمع می‌شود و می‌دانند کجا می‌رود، انگیزش برای Participation در چنین برنامه‌ها افزایش می‌یابد.

در مورد تأثیر بر گردشگری، یکی از مسئولان گردشگری شهرداری تهران گفت: مسیرهای تمیز و مراقبت‌شده تجربه‌ی کاربری بهتری را برای گردشگران داخلی و خارجی فراهم می‌آورند. او توضیح داد: یک مسیر کوهنوردی که از زباله liberated است، نه تنها منظره‌ی آن جذاب‌تر می‌شود، بلکه حس امنیت و راحتی psicológica را نیز در بازدیدکنندگان تقویت می‌کند. این می‌تواند به طولanudن زمان اقامت، افزایش هزینه‌های صرف شده و در نهایت تقویت اقتصاد محلی منجر شود.

او افزود: در حال حاضر، شهرداری تهران در حال توسعه یک سامانه‌ی monitoring برای مسیرهای کوهنوردی است که شامل sensors برای تشخیص سطح زباله، دوربین‌های هوشمند برای识别 رفتارهای ضد‌محیطی و یک aplikacja موبایلی برای گزارش توسط شهروندان است. این سامانه به‌صورت real-time داده‌ها را ارائه می‌دهد و به تصمیم‌گیری سریع‌تر در زمینه نظافت و تربیتی کمک می‌کند.

در پایان، یک نماینده از انجمن‌های محیطی غیر دولتی که در مراسم حضور داشت، گفت: همکاری بین secteurs مختلف — دولتی، غیردولتی، خصوصی و جامعه — کلید موفقیت در این نوع برنامه‌هاست. او تأکید کرد: هیچtoki tek‌باره نمی‌تواند مشکل پیچیده כמו زباله در طبیعت را حل کند؛ لازم است روی ساخت infrastrukture، تغییر رفتار و تقویت قوانین عمل کنیم که به‌همРезистентен باشند.

او در خصوص آینده افزود: امیدواریم در سال‌های آینده، مسیرهای کوهنوردی تهران نه تنها از نظر زیباشناسی، بلکه از نظر عملکرد اکولوژیکی نیز به‌عنوان corredorهای سبز عمل کنند که اتصال بین فضاهای طبیعی شهری را تسهیل کنند و одновременно به‌عنوان فضاهای آموزش و تفریحی پایدار عمل کنند.

به‌طور کلی، این برنامه نه تنها یک عمل موقت بود، بلکه یک modèle برایintegrating آموزش محیطی، مشارکت شهروندان، مدیریت پایدار زباله و بهبود کیفیت زندگی در فضاهای طبیعی شهری ارائه داد. با تکیه بر این تجربه، می‌توان امیدوار بود که مسیرهای درکه و مسیرهای مشابه دیگر در تهران به‌طور تدریجی به نمادهایی برای پایداری شهری تبدیل شوند، جایی که طبیعت و شهروندان در همگویی با یکدیگر coexist کنند.