پنیر چدار چیست و چه تفاوتی با سایر پنیرها دارد؟

در برنامه غذایی اکثر خانوارها، پنیر نقشی ثابت دارد و برای تهیه غذاهای متنوع به کار می‌رود. پنیر چدار نیز یکی از انواع پنیر است که قرن‌ها تولید می‌شود. اگر تمایل دارید با این پنیر به خوبی آشنا شوید، در این مقاله از «آفتاب وطن» با ما همراه باشید.

پنیر چدار چیست؟

چدار پنیر نیمه‌سفتی است که از شیر گاو حاصل می‌شود و بافتی نسبتاً شکننده دارد. طعم پنیر چدار تازه ملایم است و بافتش شبیه به کره نرم و خامه‌ای می‌باشد. هرچه این پنیر کهنه‌تر گردد، طعمش تندتر و بافتش سفت‌تر می‌شود. برای اولین بار در قرن دوازدهم میلاد، در روستای چدار واقع در سامرست انگلستان تولید شد. غارهای خنک و مرطوب آن روستا محیط ایده‌آلی برای جا افتادن این پنیر بودند. از آن زمان تاکنون، این محصول لبنی راه خود را به سفره‌های خانگی باز کرد و اکنون یکی از محبوب‌ترین پنیرها در سطح جهان، به‌ویژه در آمریکا، محسوب می‌شود.

🔗 بیشتر بخوانید: اختلال استرس بعد از سانحه یا PTSD در سایه جنگ: چطور سپس از جنگ به اسایش برسیم؟_آفتاب وطن

ارزش غذایی پنیر چدار

در جدول زیر، مقادیر غذایی موجود در ۲۸ گرم پنیر چدار را مشاهده می‌فرمایید:

خواص پنیر چدار

۱. تقویت بافت‌های استخوانی بدن

کلسیم برای پیشگیری از پوکی استخوان و کاهش تراکم استخوانی ضروری است. پنیر چدار با حاوی مقادیر قابل توجه کلسیم، یکی از بهترین منابع غذا برای تامین نیاز بدن به این معدن محسوب می‌شود.

🔗 بیشتر بخوانید: منابع پتاسیم در رژیم غذایی؛ از اسفناج تا برگه زردآلو

۲. کمک به ماهیچه‌سازی

پروتئین نه تنها در ساخت ماهیچه نقش دارد، بلکه برای تولید آنزیم‌ها، حفظ ساختار سلولی و تعادل مایعات بدن حیاتی است. پنیر چدار که در هر ۲۸ گرم آن ۷ گرم پروتئین وجود دارد، منبع عالی این درشت‌مغذی است.

۳. تأمین بخشی از کالری مورد نیاز

چدار پنیری پرکالری است که باعث افزایش حس سیری می‌شود.

🔗 بیشتر بخوانید: مهلت انتخاب رشته آزمون دستیاری پزشکی مجدداً تمدید شد

۴. مفید برای کنترل وزن

با وجود اینکه شنیده می‌شود مصرف پنیر پرچرب منجر به اضافه وزن می‌شود، پدیده‌ای به نام «پارادوکس لبنیات پرچرب» دقیقاً این امر را رد می‌کند. بررسی‌ها نشان می‌دهد که حذف چربی از محصولات لبنی باعث می‌شود محصولات پرچرب‌تر بیشتر به افزایش وزن منجر شوند. بنابراین لبنیات پرچرب مانند پنیر چدار برای تنظیم وزن مفید هستند.

۵. سازگار با رژیم‌های کتوژنیک و کم‌کربوهیدرات

اگر رژیم غذایی کتوژنیک را دنبال می‌کنید، این پنیر انتخاب عالی است. درصد بالای چربی آن با برنامه غذایی پرچرب سازگاری دارد. علاوه بر این، چدار با صفر کربوهیدرات، گزینه بسیار مناسبی برای هر نوع رژیم کم‌کالری محسوب می‌شود.

۶. مقدار کم لاکتوز

انواع پنیرها مقادیر متفاوتی از لاکتوز دارند. چدار از آن دسته پنیرهاست که حاوی مقدار کمی لاکتوز است و هرچه کهنه‌تر شود، سفت‌تر و لاکتوزش کمتر می‌شود. این ویژگی چدار را برای افرادی که به لاکتوز حساسیت دارند، عالی می‌سازد. در واقع افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز، با مصرف پنیر چدار دچار علائم ناخوشایند چون نفخ و ناراحتی معده نمی‌شوند.

مضرات پنیر چدار

اگرچه این پنیر لاکتوز کمی دارد، اما حاوی دو ماده کازئین (پروتئین اختصاصی شیر) و پروتئین وی (آب پنیر) است که می‌توانند واکنش ایمنی را در افراد حساس به لبنیات تحریک کنند. بنابراین اگر به محصولات لبنی حساسیت دارید، چدار را از لیست غذایی خود حذف کنید.

انواع پنیر چدار

این پنیر از نظر میزان تیزی و تندی در درجات مختلفی تولید می‌شود؛ از ملایم و متوسط تا تیز و بسیار تیز. هرچه پنیر چدار کهنه‌تر باشد، طعم تیزتر و خوش‌مزه‌تری پیدا می‌کند. چدار تازه معمولاً دو تا سه‌ماهه است، در حالی که چدارهای بسیار تیز ممکن است یک‌ساله یا بیشتر باشند.

همچنین پنیر چدار سفید نیز وجود دارد. در اصل تمام پنیرهای چدار به دلیل تهیه از شیر گاو، سفید هستند، اما از قرن هفدهم میلاد تاکنون تولیدکنندگان رنگ‌های سبزیجاتی را به چدار اضافه کرده‌اند تا از حالت سفید خالص خارج شود. افزودن هر نوع رنگ گیاهی مانند آناتو (annato) به پنیر سفید چدار، طعم این پنیر را تغییری نمی‌دهد.

بهترین زمان مصرف

فصل خاصی برای خرید و مصرف این پنیر وجود ندارد و در تمام سال می‌توان آن را تهیه و مصرف نمود. بیشتر بسته‌بندی‌های پنیر حاوی مواد ضدعفونی‌کننده مانند سلولز هستند که از تغییر زودرس طعم و بافت جلوگیری می‌کنند.

روش نگهداری چدار

اکثر مردم پنیرها را در یخچال نگه می‌دارند، اما پنیر چدار ضرورت نگهداری در یخچال را ندارد. البته قرار دادن آن در یخچال عمر مفید را افزایش می‌دهد. وقتی بسته‌بندی بازنشده در یخچال نگهداری شود، تا ۶ ماه دوام می‌آورد، اما اگر بسته باز شود، حداکثر ۳ تا ۴ هفته فرصت مصرف دارید.

این پنیر را در یخچال‌فریزر هم می‌توان نگه داشت، اما دوام آن از نگهداری در یخچال بیشتر نخواهد بود و حداکثر ۶ ماه است.

کاربرد پنیر چدار

این پنیر را می‌توان در انواع غذاهای پنیری یا به تنهایی همراه با هر نوع بیسکوییت دلخواه مصرف کرد. نقطه ذوب این پنیر ۶۵ درجه سانتی‌گراد (۱۵۰ درجه فارنهایت) است، بنابراین برای ذوب خوب و خوش‌مزه شدن به حرارت زیاد نیازی ندارد و از آنجا که چربی زیادی دارد، مانند پنیر پیتزا به خوبی کش می‌آید. از پنیر چدار در غذاهایی مانند کسرول‌های پنیری، غذاهای مکزیکی، ساندویچ‌ها و پاستاها استفاده می‌شود. همچنین می‌توان پنیر را همراه دانه‌های کامل و سبزیجات مصرف نمود.

تفاوت پنیر چدار و گودا

پنیر گودا نوعی پنیر نیمه‌سفت، خامه‌ای و زرد است که برای اولین بار در هلند تولید شد. این پنیر نیز مانند چدار از شیر گاو تهیه می‌شود، اما بو و عطر متفاوتی با پنیر چدار دارد. طعم و بوی گودا کاراملی، شیرین و آجیلی است، در حالی که شیرینی چدار بسیار کمتر است. البته این تفاوت آنقدر زیاد نیست که نتوان این دو پنیر را به جای هم استفاده کرد.

فرایند تولید پنیر گودا به گونه‌ای است که لاکتوز آن به طور کامل شسته شده و از بین می‌رود، در نتیجه از تولید اسید لاکتیک در پنیر پیشگیری می‌شود. اما چدار اندکی لاکتوز دارد و بهتر است افراد حساس به لاکتوز این پنیر را با احتیاط مصرف کنند.

پنیر گودا چرب‌تر از چدار است. گودا نوعی پنیر خامه‌ای با ۷۶ درصد چربی است، در حین که میزان چربی پنیر چدار بین ۷ تا ۴۰ درصد متغیر است. به همین دلیل پنیر گودا سریع‌تر از چدار ذوب می‌شود و برخلاف چدار، در غذاهای دیگر بافت خود را به خوبی حفظ نمی‌کند. بنابراین پنیر چدار برای تهیه غذاهای متنوع مانند ساندویچ‌ها کاربرد گسترده‌تری دارد.

تفاوت پنیر چدار و موزارلا

پنیر موزارلا از شیر گاو یا گاومیش اهلی‌شده آسیایی تهیه می‌شود و خاستگاه آن ایتالیا است. این پنیر نیز بافت نیمه‌نرمی دارد و برای تهیه انواع پیتزا و پاستاها به کار می‌رود. تفاوت‌های پنیر چدار و موزارلا عبارتند از:

• پنیر موزارلا از چدار نرم‌تر و کمی شیرین‌تر است. موزارلای سنتی از شیر گاومیش تهیه می‌شود که خامه‌ای و غلیظ‌تر از پنیر موزارلای حاصل از شیر گاو است و بدین ترتیب این نوع موزارلا طعمی ظریف‌تر و شیری‌تر از پنیر چدار دارد.
• فرایند تولید پنیر موزارلا با چدار متفاوت است و به همین دلیل موزارلا بیش از چدار کش می‌آید و بلافاصله پس از تولید و در حالی که هنوز تازه است، قابل مصرف است. اما پنیر چدار معمولاً هرچه کهنه‌تر شود، طعم و بافت بهتری پیدا می‌کند.
• این دو نوع پنیر را به سبب تفاوت‌های بافتی، طعمی، بوی و خاصیت کشسانی نمی‌توان به جای هم به کار برد.

طرز تهیه سس پنیر چدار

مواد لازم

• ۲ قاشق غذاخوری روغن زیتون فرابکر؛
• ۱ قاشق غذاخوری سرکه بالزامیک؛
• ۱ قاشق غذاخوری آب لیموترش؛
• ۱٫۵ قاشق غذاخوری خردل دیژون؛
• ۱ عدد حبه سیر درشت (له‌شده)؛
• نصف فنجان خامه ترش؛
• ۲ قاشق غذاخوری سس مایونز؛
• ۱ فنجان پنیر چدار بسیار تند و تیز؛
• ۲ عدد پیازچه (کاملا خردشده)؛
• ۱ قاشق چای‌خوری نمک دریا؛
• کمی پودر نرم فلفل سیاه.

مراحل تهیه

1. روغن، سرکه، آب لیموترش، خردل و سیر را در یک کاسه بریزید و تا کامل ترکیب شدن هم بزنید.
2. خامه ترش و مایونز را اضافه کرده و مجدداً هم بزنید تا به قوام یکدست و یکنواخت برسید.
3. در پایان پنیر و پیازچه را با هم مخلوط کنید و نمک و فلفل اضافه نمایید. سس پنیر چدار hazır است.

کلام آخر

با جای دادن پنیرهای مختلف، به‌ویژه پنیر چدار، در رژیم غذایی خود می‌توانید از فواید آن‌ها بهره‌مند شوید و طعم بهتری به غذاهای خود ببخشید. اگر تجربه مصرف پنیرهای متنوع را دارید، خوشحال می‌شویم نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

منابع دیگر: verywellfit