چربی شکمی مهمتر از وزن در پیشبینی خطر مرگ در سالمندان

چربی شکمی مهمتر از وزن در پیشبینی خطر مرگ در سالمندان

چربی شکمی مهمتر از وزن در پیشبینی خطر مرگ در سالمندان, یک مطالعه جدید بر روی ۶۹۰۵ نفر ۶۵ ساله و بالاتر در بازه ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۴ نشان میدهد اندازه دور کمر، نه تنها شاخص توده بدنی (BMI)، پیشبینیکننده دقیقتری برای خطر مرگومیر است.

نتایج حاکی از آن است که داشتن BMI در محدوده اضافه وزن و حتی چاقی درجه یک و دو در مردان با کاهش ۴۶ تا ۵۱ درصدی خطر مرگ ناشی از تمام علل همراه بوده، در حالی که کموزنی یا وزن طبیعی با دور کمر زیاد، ریسک مرگومیر را در هر دو جنس افزایش میدهد.چرا دور کمر معیار بهتری است؟چربی شکمی (ویس) در اطراف اندامهای حیاتی مانند کبد، قلب و پانکراس تجمع مییابد و باعث التهاب، مقاومت به انسولین، افزایش کلسترول و خطر قلبی-مغزی میشود.

محققان تأکید دارند که چربی متمرکز در باسن و رانها (شایع در چاقی با دور کمر طبیعی) کمضررتر از چربی شکمی است. افزایش ۵ تا ۷.۵ سانتیمتری در دور کمر زنان یائسه و پیش از یائسگی، هشداردهنده افزایش ریسکهای متابولیک است.

آستانه خطرناک دور کمر در مردان ۱۰۱ سانتیمتر و در زنان ۸۹ سانتیمتر یا بیشتر تعریف شده است.پارادوکس وزن اضافه در سالمندیمحققان توضیح میدهند که وزن اضافه در سالمندان میتواند نشاندهنده ذخیره انرژی، عدم بیماریهای ناتوانکننده و مراحل پایانی بیماری نباشد؛ بنابراین در این گروه سنی، BMI بالاتر گاهی عامل محافظتی تلقی میشود.

با این حال، تمرکز بر کاهش چربی شکمی از طریق تغذیه سالم و فعالیت بدنی، اولویت اصلی برای افزایش طول عمر سالم باقی میماند.