بازگشت گشت ارشاد به زمینهای سبز؛ تتوی آرمین سهرابیان و تکرار تجربههای ناکام دهه ۸۰

بازگشت گشت ارشاد به زمینهای سبز؛ تتوی آرمین سهرابیان و تکرار تجربههای ناکام دهه ۸۰, ماجرای احضار آرمین سهرابیان به کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال، موجی از انتقادات و نگرانیها را در میان جامعه فوتبال برانگیخته است. این رویداد یادآور روزگار دهههای ۷۰ و ۸۰ است، زمانی که منشور اخلاقی بهانهای شد برای دخالت در زندگی شخصی بازیکنان و محرومیتهای گسترده.

منشور اخلاقی دهه ۸۰؛ ابزاری برای کنترل ظاهر و رفتار در سال ۱۳۸۷، با تدوین منشور اخلاقی فوتبال توسط سردار عزیزمحمدی و حجتالاسلام علیپور، محدودیتهای سختگیرانهای بر بازیکنان، مربیان و مدیران تحمیل شد.

حتی بازیکنان خارجی نیز موظف بودند در چارچوب فرهنگ عمومی توجیه شده رفتار کنند. چرا منشور اخلاقی به حاشیه راند؟ با گذشت زمان و بروز تحولات اجتماعی، به ویژه گسترش شبکههای اجتماعی از اواسط دهه ۹۰، اجرای این منشور غیرممکن شد. بازیکنان به طور علنی تتوهای خود را نمایش میدادند، مدل مو و ریش خود را تغییر میدادند و تعاملات اجتماعیشان در فضای مجازی قابل مشاهده بود.

مدیران حراستی متوجه شدند که اگر بخواهند بر اساس این منشور اقدام کنند، باید اکثریت قریب به اتفاق بازیکران را احضار و مجازات کنند؛ از این رو، منشور در بایگانیها غرق شد. احضار سهرابیان؛ تکرار یک تجربه شکستخورده اکنون با انتشار تصویر تتوی پای آرمین سهرابیان، کمیته اخلاق مجدداً وارد عمل شده و او را احضار کرده است.

مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، و حجتالاسلام علیپور، رئیس کمیته صیانت، با بیان مواضع سختگیرانه، از لزوم ارشاد ورزشکاران و اجرای پیوست فرهنگی فصل ۱۴۰۳-۱۴۰۴ سخن گفتهاند. علیپور حتی با تهدید تلویحی، بازیکنان را به قتلگاه نرفتن به خاطر حرکات غیرفرهنگی هشدار داده است.

ابهامات حقوقی و اجرایی در برخورد با تتو نکته اساسی اینجاست که ارکان قضایی فدراسیون با چه معیاری میان تتوهای مختلف تفکیک میکند؟

اجبار به پاک کردن تتو (که غیرممکن است)، محرومیت از بازی، یا تنها توبیخ کتبی؟ پاسخ به این سوالات، مرز بین قانونگذاری و سلیقهگری را مشخص میکند. نتیجه معکوس؛ تبلیغات رایگان برای تتو تجربه نشان داده که چنین برخوردهایی نه تنها مانع از پدیده نمیشود، بلکه توجه عمومی را به سمت آن معطوف میکند. تتوی سهرابیان که در حالت عادی شاید بیتوجهی میماند، اکنون میلیونها بار دیده و اشتراکگذاری شده است.

تاریخ فوتبال ایران گواه است که گشت ارشاد و منشورهای اخلاقی در ورزش، مانند همتایان خود در خیابانها، در برابر موج تحولات اجتماعی ناکام ماندهاند و تنها هزینههای اجتماعی و اعتبار نظام را افزایش دادهاند.