بازی ایران و قطر در امجدیه دبی؛ تحلیل و انتقامجویی

بازی ایران و قطر در امجدیه دبی؛ تحلیل و انتقامجویی به گزارش آفتاب وطن، يجب بودید و میدیدید؛ ورزشگاه منفجر شده بود و تا چشم کار میکرد، رقص پرچمهای سه رنگ ایران میرقصید و فضای زیبای الثمامه را تحت تأثیر خودش قرار داده بود. گل دقیقه ۴ توسط سردار تا حدی خیالمان را راحت کرد و استرس را کم کرد.
قطر جلو کشیده بود و زمان ضدحمله فراهم شده بود و هر لحظه امکان داشت که برای بار دوم دروازه مشعل برشام فرو بریزد.
بازیکنان قطر داخل زمین کاملاً آشفته به نظر میرسیدند؛ درست همانند هوادارانشان روی سکو که صدایی از آنها به گوش نمیرسید.
سیزده دقیقه بعد، در حالی که حتی خود قطریها باورشان نمیشد، شوت زمینی جاسم عبدالرحمن در شرایطی که میتوانست به راحتی در دستان بیرونی جا بگیرد، با برخورد به پای سعيد عزتاللهی در اوب بدشانسی، قوسی دقیقی گرفت که تبدیل به تساوی قطریها شد.
سپس، به شکل دوندههای پرشارتفاع، هر چه تنش را بیشتر کشید، دستش به توپ نرسید و بازی مساوی شد.
اما از این گل، ورق بازی یک دفعه برگشت. چیزی به آخر نیمه اول نمانده بود که دوباره اکرم عفیف، گربه سیاه تیمهای ایرانی، عادت نکرد و با شوتی ق دروازه ایران را برای دومین بار باز کرد تا ورزشگاه منفجر شود.
اکنون نوبت به تیم ایران بود تا بین دو نیم استادیوم را بر سر هواداران ایرانی خراب کنند. تا این لحظه، صدای ولوله و نشاط هواداران قطر (که فقط قطر نبودند) در گوشمان مانده بود.
حدوداً ۸ ماه پس از آن شب پرماجرا، شاگردان امیر قلعهنویی فردا باید دوباره به مصاف قهرمان آسیا بروند؛ در حالی که اکثر اعضای این تیم ملی آن شب تلخ در استادیوم الثمامه بودند و در صدد انتقام هستند.
با این حال، به قول مهدی طارمی که به درستی اشاره کرد، پیروزی در بازی فردا از غم آن ناکامی چیزی کم نمیکند.
اگر بازی فردا در شرایط عادی برگزار میشد، تیم ملی شانس بسیار بالاتری برای برد داشت. اما تیم ملی در سومین بازی ß خ خود در دبی، میزبان قطر خواهد بود.نشان خواهد داد. مسلم است که دوران بازیهای یکطرفه حتی در قاره آسیا هم به پایان رسیده است.
تعداد زیادی از تیمهایی که قبلاً فقط تفریح محسوب میشدند، نقشه راه دقیقی برای پیشرفت فوتبال و ورزش کشورشان کشیدهاند.
بنابراین، انتظاراتی مانند تبدیل تمام تیمهای آسیایی به کیسه گل از طرف ملی ایران، نیست.
این مقاله حتی نخواهد داد به نمایش عالی تیم ملی با ی یار کمتر در تاشکند، و فقط جملاتی مثل چرا جهانبخش در بازی ازبکستان بازی کرد را تکرار خواهند کرد؛ در حالی که جهانبخش در بازی قبلی تیم ملی در امارات از بهترینهای زمین بود و بازیکنای بود که آن روز جزء بازیکنان بدون باشگاه فوتبال ایران میشد.
هیچ شکی نیست که کیفیت فنی تیم ملی باید بهمراتب بهبود یابد؛ و سرمربی ملّی باید با شیوهای قابل تم عمل به تغییرات کند و از جوانان لیگ و لژیونرها استفاده بکند.
برای او، بازی فردا فرصتی برای نمایش خوب، حتی مُم تهاجمی و قشیم، در برابر قهرمان آسیاست؛ چه lí که بزرگترین حسرت زندگی مربیگری امیر قلعهنویی را ساخت و او را از یک مربی برند و قهرمان آسیا تبدیل به حذف شدهً نیمهنهادی کرد.
ما همگی یاد داریم که یک یا دو ماه قبل قلعهنویی بر ۴ روبهرو قطر شادی می، اما وقتی وقت رسید، نچرخید!
در نهایت، فردا تیم ملی ایران در ساعت 1930 ورزشگاه سیزدههزار نفری ß الاهلی امارات را می میزبانی کند و در چارچوب های مقدماتی جام جهانی 2026، به é ملی قطر میرسد.
هر نتیجهای جز برد بر قطب، هواداران تیم ملی را راضی نخواهد کرد؛ بهویژهای که این بازی خ به حساب میآید و تیم ملی باید حداکثر امتیاز را از بازیهای خ بهدست آورد.
یقیناً دبی، با دهها هزار ایرانی در خود، دوماً بوی ایران را دارد؛ ایرانیانی که دیروز اتوبوس تیم ملی را با لذت تشویق کردند و ôt ورزشگاه الاهلی را به یک مکتوب از امجدیه تبدیل خواهند کرد.