از اوج ناامیدی تا مرگ و ازدواج با مرتضی مهرزاد؛ آفتاب وطن
به گزارش آفتاب وطن، حضور در سالن ورزشی مرتضی مهرزاد، ستاره والیبال نشسته ایران، با رویدادهای جذابی همراه بود. او نه تنها بلندقامت‌ترین ورزشکار ایران است، بلکه به اسباب‌بازی و هلی‌شات علاقه خاصی دارد و در اوقات فراغت پرنده‌اش را در سالن به پرواز می‌اندازد و با آن بازی می‌کند.
کتاب‌ها و سینما؛ دو پناهگاه مرتضی مهرزاد
محل مورد علاقه او در سالن، جایی است که کتاب‌ها، تشک و ملحفه و خاطرات او آشکار می‌شوند. درباره کتاب‌های تلنبار شده در دفترش می‌پرسد: «ماجرای این کتاب‌ها چیست؟ همه آنها را خوانده‌ای؟»
🔗 بیشتر بخوانید: علیپور، بلانکو و اسدی به جستوجو باطل السحر!_آفتاب وطن
مهرزاد پاسخ می‌دهد: «بله، کتاب زیاد خوانده‌ام اما کتاب‌های بسیاری وجود دارد که نخوانده‌ام. ذهنم بیشتر به کتاب‌های بی‌شمارِ نخوانده می‌رود. رمان‌ها و کتاب‌های تاریخی را دوست دارم. آخرین کتاب‌های تأثیرگذار «کوری» و «صد سال تنهایی» بودند. اگر از کتابی لذت ببرم، تمام آثار آن نویسنده را می‌خوانم تا شخصیت او را بشناسم. از نویسندگان ایرانی، «سمفونی مردگان» عباس معروفی و «سنگ صبور» و «عزاداران بیل» غلامحسین ساعدی بر من تأثیر گذاشتند.»
در مورد سینما می‌گوید: «به اندازه خودم اطلاعات دارم. فیلم «طلا و مس» را واقعاً دوست داشتم؛ فیلمی خودمانی که انگار در جامعه ما اتفاق می‌افتد.»
🔗 بیشتر بخوانید: اغاز فرآیند دریافت مجوز حرفه‌ای فصل آتی سپاهان
چرا فیلم زندگینامه‌ام ساخته نشود؟
پرسش می‌شود: «دوست داری فیلم زندگینامه‌ات ساخته شود؟» و او کوتاه می‌گوید: «نه!»
علت را توضیح می‌دهد: «ماموریت من خوب بازی کردن بود. در تیم هر کسی مامورتی دارد و من تلاش کردم بهترین‌ام را بدهم. جای داوود علیپوریان، کاپیتان تیم، هم خالی است و رابطه خوبی داریم.»
🔗 بیشتر بخوانید: استقبال باشکوه از محبوب‌ترین ورزشکار ایران_آفتاب وطن
اما او نماد سخت‌کوشی است. چرا فیلم زندگی‌اش ساخته نشود؟ پاسخ می‌دهد: «این که می‌گویید کم نیار، درست نیست. در زندگی‌ام جاهای زیادی کم آوردم و ناامید شدم که شاید کمتر کسی بداند. اما در آن ناامیدی نماندم. پیش خودم می‌گویم: مرتضی به مو رسیدی، پاره هم شدی، اما باید خودت را جمع کنی و ادامه دهی. شرایط زندگی من این است که باید روحیه داشته باشم و بمانم.»
حقوق والیبال نشسته؛ نگاه تیمی، نه فردی
در مورد توجه‌ها و پاداش‌ها می‌گوید: «می‌گویند والیبال نشسته ایران مانند بسکتبال آمریکاست. من قبول ندارم؛ بسکتبال آمریکا مانند والیبال نشسته ایران است. در ۱۰ دوره پارالمپیک ۸ مدال طلا و ۲ مدال نقره داشتیم. این افتخار برای سرزمین ماست. اما انتظارات دو بخش دارد: مردم همیشه لطف داشتند، اما مسئولان آن‌چه باید انجام دهند، نکرده‌اند. ما ورزشی داریم که در المپیک و پارالمپیک صددرصد پرچم ایران را بالا می‌برد. همان‌طور که ما تلاش می‌کنیم، آنها هم باید به ما رسیدگی کنند.
پاداش تیمی است. وزارت به ورزش فردی مبلغی می‌دهد و به ورزش تیمی مثل ما مبلغ کمتر. چون تیمی هستیم، نصف می‌شود. اگر انتظار دارید طلا بیاوریم، لطف کنید به چشم ورزش فردی نگاه کنید. والیبال نشسته اکنون مورد توجه جهان قرار گرفته و فقط ایران توانسته همیشه مدال بیاورد. انتظار داریم دقت شود.»