چرا بازی کردن برای بچه‌ها از درس خواندن مهم‌ تر است؟

بسیاری از پدر و مادرها فکر می کنند که دوران کودکی فرزندشان فقط باید پر از درس و کتاب باشد تا در آینده موفق شود. این نگرانی از آنجا نشات می گیرد که بعضی خانواده ها بازی را اتلاف وقت و کار بیهوده ای می دانند. اما واقعیت کاملا متفاوت است. بازی کردن برای کودکان نه تنها وقت تلف کردن نیست بلکه اصلی ترین راه یادگیری و رشد آنها به شمار می رود. در این مقاله بررسی می کنیم که چرا بازی برای بچه ها حتی از درس خواندن هم مهم تر است و چگونه می توان با بازی های هدفمند آینده درخشان تری برای کودک خود رقم زد.

بازی زبان اصلی کودک است

درس خواندن برای کودک همان معنایی را دارد که کار کردن برای یک بزرگسال. مغز کودک در سنین پایین هنوز برای درک مفاهیم انتزاعی و حفظی آماده نیست. در عوض او از طریق لمس کردن دیدن شنیدن و حرکت دادن یاد می گیرد و بهترین ابزاری که این یادگیری را ممکن می کند دقیقا بازی است. وقتی کودک با اسباب بازی خودش مشغول می شود در حقیقت مشغول کشف دنیای اطرافش است. بازی برای او یک زبان مشترک جهانی است که با آن احساسات خود را بیان می کند تجربه های تازه به دست می آورد و با محیط اطراف ارتباط برقرار می کند.

وقتی پدر و مادر اجازه می دهند کودک ساعت ها بازی کند در واقع بستر مناسبی برای رشد طبیعی مغز او فراهم کرده اند. کودکی که خوب بازی می کند مهارت های شناختی بهتری دارد ذهنش خلاق تر است و در آینده راحت تر می تواند مسائل پیچیده را حل کند. به همین دلیل است که کارشناسان تربیتی همواره تاکید می کنند که پربارترین زمان یادگیری در سال های پیش دبستانی از طریق بازی حاصل می شود نه از طریق کلاس درس و کتاب.

بازی مهارت های مهم زندگی را آموزش می دهد

بسیاری از مهارت هایی که کودک در بزرگسالی به آن نیاز دارد هرگز در کتاب درسی نوشته نشده است. صبر کردن همکاری کردن تقسیم کردن حل مسئله غلبه بر ترس و شکست و برقراری ارتباط با دیگران همگی مهارت هایی هستند که کودک آنها را در دل بازی یاد می گیرد. کودکی که با همسالان خود بازی می کند یاد می گیرد نوبت را رعایت کند و به علایق دیگران احترام بگذارد. کودکی که در بازی هیجانی و حرکتی شکست می خورد یاد می گیرد دوباره تلاش کند. این درس ها ارزشمندتر از حفظ کردن یک فرمول ریاضی هستند و به همان اندازه در زندگی واقعی کاربرد دارند.

بازی به کودک یاد می دهد که چگونه تصمیم بگیرد و مسئولیت کارهای خود را بپذیرد. در یک بازی نقش آفرینی وقتی کودک نقش یک فروشنده یا یک پزشک را ایفا می کند می آموزد که چطور با دیگران مذاکره کند چطور مشتری را راهنمایی کند و چطور در موقعیت های پیش بینی نشده واکنش نشان دهد. همه این تجربه های کوچک در دل بازی تمرینی برای زندگی واقعی است و هیچ آموزشگاه و کتاب درسی نمی تواند جایگزین آن شود.

فشار درس و کتاب به کودک آسیب می زند

وقتی از همان سال های اولیه کودکی انتظار داشته باشیم که کودک همیشه بنشیند و درس بخواند به ذهن در حال رشد او فشار زیادی وارد می کنیم. این فشار می تواند علاقه طبیعی کودک به یادگیری را از بین ببرد و او را به انسانی مضطرب و بی انگیزه تبدیل کند. بسیاری از کودکانی که در سنین پایین مجبور به درس خواندن اجباری شده اند در سال های بعد از مدرسه و کلاس متنفر می شوند. در حالی که همان کودکان اگر وقت کافی برای بازی داشته باشند با شوق و علاقه بیشتری به سراغ یادگیری می روند.

نکته جالب این است که بازی حتی می تواند خودش یک ابزار آموزشی فوق العاده باشد. وقتی مفاهیم درسی را در دل بازی به کودک آموزش می دهیم او با میل و رغبت بیشتری آن را یاد می گیرد و برای مدت طولانی تری در ذهنش می ماند. برای مثال شمارش اعداد با بازی و پازل بسیار موثرتر از حفظ کردن ردیفی اعداد است. پس به جای اینکه بازی را رقیب درس یاد کنیم بهتر است از آن به عنوان بهترین معلم برای کودک بهره بگیریم.

نقش ورزش و بازی های حرکتی در سلامت کودک

کودکی که اهل بازی و تحرک است برخلاف کودکی که زیاد می نشیند و درس می خواند از سلامت جسمی بهتری برخوردار است. بازی کردن باعث می شود عضلات کودک تقویت شود استخوان های او قوی بماند و چاقی و کمبود تحرک به او آسیب نزند. بازی های حرکتی حتی باعث بهبود خواب کودک می شود و او را در طول روز شادتر و پرانرژی تر نگه می دارد. وقتی کودک دویدن بالا و پایین پریدن و توپ بازی کردن را تجربه می کند هماهنگی بدن و ذهنش بهتر شکل می گیرد و در آینده توانمندی بیشتری در فعالیت های ورزشی خواهد داشت.

بازی های فیزیکی همچنین به تخلیه انرژی اضافی کودک کمک می کند. اگر کودک پشت میز درس بنشیند و انرژی جمع شده خود را نتواند تخلیه کند بی قرار و بی تمرکز می شود. اما کافی است چند ساعت بازی و تحرک داشته باشد تا دوباره بتواند با تمرکز و نشاط به سایر فعالیت ها بپردازد. از این رو پدر و مادری که بازی و تحرک را برای فرزند خود فراهم می کنند در واقع به سلامت روان و جسم او کمک می کنند.

بازی سکوی پرتاب برای موفقیت آینده است

تحقیقات نشان داده است کودکانی که در کودکی فرصت بازی کردن کافی داشته اند در بزرگسالی خلاق تر باهوش تر و اجتماعی تر هستند. بازی به کودک می آموزد که هیچ اشتباهی پایان دنیا نیست و برای رسیدن به نتیجه مطلوب باید روش های متفاوتی را امتحان کرد. این روحیه آزمایش کردن انسان را نوآور و کارآفرین می کند. در دنیای امروز که مهارت حل مسئله و خلاقیت بیش از هر چیز ارزش دارد فرصت بازی در کودکی گرانبهاترین سرمایه ای است که می توان به یک انسان آینده داد.

برای اینکه بازی بهترین نتیجه خود را داشته باشد مهم است که اسباب بازی مورد استفاده کودک باکیفیت ایمن و متناسب با سن او باشد. وقتی وسایل بازی کافی و جذاب در اختیار کودک قرار دهیم او ساعت ها با اشتیاق در دنیای خلاقانه خودش غرق می شود. انتخاب وسایل بازی کارآمد و ایمن از یک تولیدکننده اسباب بازی بازیکسو می تواند نقش مهمی در شکل گیری تجربه های مثبت بازی برای کودک شما داشته باشد.

جمع بندی

بازی کردن برای کودک یک سرگرمی ساده و بی اهمیت نیست بلکه مهم ترین ابزار یادگیری رشد شخصیتی و سلامت روان اوست. کودک با بازی زبان دنیا را یاد می گیرد احساساتش را می شناسد و مهارت های ضروری زندگی را تمرین می کند. والدینی که اهمیت بازی را دست کم می گیرند ناخواسته فرصت های طلایی رشد فرزند خود را از او می گیرند. به یاد داشته باشید کودکی که بازی نکند هرگز نمی داند چقدر یادگیری می تواند شیرین باشد. پس برای فرزند خود وقت بازی اختصاص دهید و او را از این نعمت ارزشمند بی بهره نگذارید.

منبع: https://bazixotoy.com