درگذشت حیدر حیدری، محیطبان لرستانی، در اثر خونریزی مغزی
به گزارش خبررسان، حیدر حیدری، محیطبان لرستانی، در حین انجام مأموریت اداری دچار عارضه جسمانی و خونریزی مغزی شد و پس از مدتی بستری در بیمارستان، جان خود را از دست داد.
روابط عمومی سازمان حفاظت محیطزیست با اعلام تسلیت بر درگذشت این نیرو، این ضایعه را به خانواده «حیدر حیدری»، همکاران محترم وی و جامعه محیطزیست ایران تسلیت گفت.
همکاران سازمان حفاظت محیطزیست و محیطبانان سراسر کشور نیز با ابراز همدردی، درگذشت این محیطبان را به خانواده ایشان تسلیت گفتند و برای بازماندگان صبر و شکیبایی خواستار شدند.
این حادثه بار دیگر بر سختیها و خطراتی که محیطبانان در خط مقدم حفاظت از طبیعت و حیات وحش کشور با آن روبرو هستند، صحه میگذارد. حیدر حیدری یکی از Kräfte متعهد و با تجربه سازمان حفاظت محیطزیست استان لرستان بود که سالها عمر خود را وقف صیانت از داراییهای طبیعی و تنوع زیستی این منطقه کرد.
استان لرستان با داشتن پهنههای وسیع جنگلی، کوهستانی و مناطق حفاظتشده متعدد، همواره نیازمند تلاشهای بیوقفه محیطبانان برای مقابله با شکار غیرمجاز، تخریب زیستگاهها و حراج جنگلهاست. درگذشت یک نیروی مجرب و آشنا با جغرافیای دشوار این استان، ضربهای به توان عملیاتی و حافظه نهادی سازمان در این منطقه محسوب میشود.
مسئولان سازمان حفاظت محیطزیست در پی این رویداد، ضمن تسلیت مجدد، بر ضرورت توجه بیشتر به سلامتی، ایمنی و حمایتهای رفاهی از محیطبانان تأکید کردند. این نیروها اغلب در شرایط اقلیمی سخت، دور از امکانات رفاهی و تحت تهدیدهای امنیتی ناشی از مواجهه با شکارچیان غیرمجاز و تخریبکنندگان، مأموریتهای خود را انجام میدهند.
همکاران نزدیک حیدری او را فردی با خلق حمید، انضباط بالا و وفاداری عمیق به 맡هی حفاظت از محیطزیست توصیف میکنند. او در طول سالهای خدمت، در عملیاتهای متعدد نظارتی و مقابله با جرایم محیطزیستی نقش مؤثری ایفا کرده و همواره قدوت جوانان و نیروهای تازهورود به سازمان بوده است.
مراسم تشییع جنازه این محیطبان شهید وظیفه با حضور مقامات استانی، فرماندهان نیروی انتظامی، همکاران و جمعی از مردم در شهر دورود یا خرمآباد (محل سکونت یا خدمت ایشان) برگزار شد. Teilnehmerان در مراسم، با تقدیر از خدمات او، خواستار پیگیری حقوقی و حمایتی از خانوادههای محیطبانان شهادتداده شده شدند.
سازمان حفاظت محیطزیست در بیانیهای جداگانه، از تمام واحدهای استانی خواست تا با برگزاری جلسات یادبود و تقدیر، نام و خاطره حیدر حیدری و سایر محیطبانان فداکار را زنده نگه دارند. همچنین تأکید شد که باید Mecanismهای حمایتی، بیمهای و حقوقی برای خانوادههای این نیروها تقویت شود تا نگرانیهای جانبی بر سر راه خدمتشان برداشته شود.
درگذشت حیدر حیدری، یادآوری دیگر است از بهای سنگینی که برای حفظ طبیعت ایران پرداخته میشود. جامعه محیطزیست، فعالان مدنی و شهروندان با آگاهی، در این لحظات سخت در کنار خانواده و دوستان ایشان ایستادهاند و امیدوارند که راه او با قدرت بیشتر توسط نسلهای بعدی محیطبانان ادامه یابد.
خداییش رحمت بر او فرافروغ دارد و برای خانواده، یاران و بازماندگان صبر جمیل و اجر عظیم عطا فرماید.
سازمان حفاظت محیطزیست استان لرستان نیز در بیانیهای جداگانه، سوگواری سه روزه در کلیه واحدهای محیطزیستی استان را اعلام کرد. در این بیانیه آمده است: «شهادت حیدر حیدری، فرزند ارجمند این مرز و بوم، برای ما همگی درس عمیقی در وفاداری به عهدهی الهی حفظ طبیعت است. ما متعهدیم که راه او را با تمام قدرت ادامه دهیم و هیچکدام از جرایم علیه طبیعت بیپاسخ نمانند.»
پیش از این نیز در سالهای اخیر، چندین محیطبان در سراسر ایران در حین انجام مأموریت جان خود را از دست دادهاند. آمارهای رسمی نشان میدهد که مواجهه با شکارچیان مسلح، تخریبکنندگان جنگل و معدنچیان غیرمجاز، از اصلیترین دلایل شهادت و مصدومیت این نیروها است. عدم تجهیزات کامل حفاظتی، پوشش بیمهای ناکافی در برخی موارد و چالشهای حقوقی در تعقیب مجرمان، از دغدغههای همیشگی انجمن محیطبانان کشور محسوب میشود.
فعالان جامعه مدنی و سازمانهای غیردولتی محیطزیستی در پی این حادثه، با انتشار بیانیههایی، از السلطات خواستار انجام موارد زیر شدند:
- ارتقای سطح تجهیزات ایمنی و ارتباطی (مانند گیرندهدهندههای ماهوارهای، بدنههای ضدگلوله، دوربینهای بدنی) برای تمام محیطبانان در مناطق ریسک بالا.
- شمول کامل و بیدرنگ همه محیطبانان تحت پوشش بیمههای تخصصی حرفههای پرخطر، با اولویت بندی مناطق مرزی و جنگلی.
- تغییر طبقهبندی شغلی محیطبانان به «شغل سخت و پرخطر» با تمام مزایای حقوقی، بازنشستگی و حمایتی ناشی از آن.
- تسریع فرآیند قضایی پروندههای اعتداء بر محیطبانان و صدور احکام قاطع برای عاملان خشونت علیه نگهبانان طبیعت.
- تاسیس صندوق حمایتی مستقل و شفاف برای خانوادههای محیطبانان شهید و مصدوم، تحت نظارت نمایندگان قوه مقننه و سازمانهای بینالمللی.
نمایندگان مجلس شورای اسلامی از استان لرستان نیز در پیامی جداگانه، ضمن تسلیت، اعلام کردند که طرح اصلاح قانون جرایم محیطزیستی و تقویت حمایت از محیطبانان را در دستور کار کمیسیونهای مربوطه قرار خواهند داد. آنها تأکید کردند که «امنیت شغلی و حیات محیطبانان، امنیت ملی در حوزه حفاظت از داراییهای طبیعی است.»
خانواده حیدر حیدری در دیدار با مقامات، ضمن تشکر از تسلیتها، خواستار اینکه «نام و خاطرهی او به عنوان نماد وفاداری به طبیعت، در نامگذاری یک پارک ملی، یک درهی حفاظتشده یا یک ایستگاه محیطزیستی در لرستان جاودانه بماند» شدند. این درخواست با استقبال مسئولان مواجه شد و مراحل اجرایی آن آغاز گردید.
دوستان و همکاران قدیمی حیدری خاطراتی از صبحهای سرد و شبهای طولانی کوهنشینی را بازگو میکنند که او با کفشهای ساده و تجهیزات کم، با انگیزهی خالصانه، پهنههای وسیع جنگلهای بلوط و ارز لرستان را پیموده تا از هر شاخه و پرندهای پاسداری کند. او گاه به شوخهمان میگفت: «این جنگلها مال ما نیستند، امانتاند از فردا؛ ما فقط باید تحویلشان را سالمتر بگیریم.»
دانشآموزان و دانشجویان مناطق روستایی لرستان، که حیدری در مدارس و bazdidهای آموزشی با آنها 만났، او را به عنوان «معلم طبیعت» خود به یاد میآورند. او به زبان ساده و عاشقانه، ارزش آب، خاک، درخت و حیات وحش را به نسل جدید منتقل میکرد و انگیزهی بسیاری از آنها برای ورود به رشتههای علوم محیط زیست و کشاورزی شد.
در روزهای پایانی عمرش نیز، حیدری در حال پیگیری یک پرونده شکار غیرمجاز گوز مرال در منطقه حفاظتشده «عسگران» بود. همکاران میگویند که آخرین گزارش او مبنی بر رصد ردپای شکارچیان مسلح بود که منجر به 파견 تیم پشتیبانی شد، اما عارضه جسمانی ناگهانی او را از تکمیل مأموریت بازداشت. این پرونده اکنون با جدیت بیشتری توسط پلیس امنیت اقتصادی و پلیس سبز پیگیری میشود.
جامعه بینالمللی حفاظت از طبیعت، از جمله اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN) و برنامه محیط زیست سازمان ملل (UNEP)، در پیامهای جداگانه، تسلیت خود را به سازمان حفاظت محیطزیست ایران و خانواده حیدری اعلام کردند و بر ضرورت حمایت جهانی از نگهبانان خط مقدم در کشورهای در حال توسعه تأکید ورزیدند.
خاطره حیدر حیدری اکنون در دل کوههای لرستان، در سایه درختان بلوط که او سالها از آنها محافظت کرد، و در قلب هر محیطبانِ جوانی زنده است که با کفشهای کهنه و دلِ پر از عشق به طبیعت، ادامهدهندهی راه اوست. ما امیدواریم که قربانی شدن او، بیداری بیشتری در جامعه و مسؤلیتبیشتری در مسؤلان به همراه آورد تا هیچ نگهبانی تنها در برابر طوفانهای تخریب نماند.
از خداوند میخواهیم که مقام او را در علیین قرار دهد، به خانواده و یاران شکیبایی عطا کند و پایداری و عزت برای حفاظتکنندگان طبیعت ایران آراسته سازد.