اسپیس‌ایکس استارشیپ نسل چهارم را با ارتفاع ۱۵۰ متر و سوخت ۶۰درصدی بیشتر طراحی می‌کند

اسپیس‌ایکس استارشیپ نسل چهارم را با ارتفاع ۱۵۰ متر و سوخت ۶۰درصدی بیشتر طراحی می‌کند

به گزارش آفتاب وطن، ایلان ماسک وسیع‌تری برای آینده موشک‌های سنگین خود ترسیم کرده که مرز‌های کنونی مهندسی فضایی را فرا‌تر می‌رود.

بنیان‌گذار اسپیس‌ایکس در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس جزئیات فنی نسل چهارم فضاپیما را فاش کرد که نشان‌دهنده جهشی کمی و کیفی در قابلیت‌های این سامانه است. ارتفاع بخش بالایی یا شپ در نسخه به ۷۰ متر افزایش می‌یابد که نسبت به نسل فعلی ۵۲ متری، ۱۸ متر اضافه شده است.

این افزایش ابعاد مستقیما بر ظرفیت سوخت تأثیر می‌گذارد و امکان حمل حدود ۶۰ درصد سوخت بیش‌تر را فراهم می‌آورد. تعداد موتور‌های رپتور روی شپ نیز از شش به نه عدد افزایش یافته و سه موتور رپتور خلأ مخصوص نیز به پیشران سوپر هوی اضافه خواهد شد.

مقایسه ابعاد این غول فلزی با موشک‌های فعلی تصویری ملموس از مقیاس کار ارائه می‌دهد. ارتفاع تنها بخش شپ در نسل چهارم تقریبا برابر با ارتفاع کامل موشک فالکون ۹ در حالت مونتاژ شده است. در حالی که قطر بدنه استارشیپ ۹ متر می‌رسد، محفظه محموله فالکون ۹ به ۵.۲ متر محدود می‌ماند.

توسعه‌دهندگان در اوت ۲۰۲۵ تصویری از مسیر تکامل برنامه‌ریزی‌شده منتشر کرده بودند که در آن نسل‌های دوم، سوم و چهارم در کنار هم قرار گرفته بودند. در آن برآورد، ارتفاع کلی حدود ۱۴۲ متر تخمین زده شده بود که ۶۱ متر آن به شپ اختصاص داشت. اما ماسک پس از آن تأکید کرد ارقام پیشین منسوخ شده و ارتفاع نهایی احتمالا به ۱۵۰ متر نزدیک‌تر خواهد بود.

پرتاب ماه‌نامه نسل سوم استارشیپ که در جمعه گذشته انجام شد، تنها یک گام می‌انی در این مسیر است. این موشک در حالت کامل با اتصال شپ و سوپر هوی به ارتفاع ۱۲۴ متر می‌رسد و همچنان عنوان قدرتمند‌ترین سامانه پرابل ساخته‌شده را حفظ می‌کند. سوپر هوی با ۳۳ موتور رپتور نیرو گرفته و شپ با شش موتور مجهز است.

دستاورد هفته گذشته در بازیابی بخش بالایی با استفاده از بازو‌های رباتیک، اگرچه نقطه عطفی مهم محسوب می‌شود، اما تنها پیش‌نیاز یکی از اهداف بزرگ‌تر است. مهندسان اکنون با اطمینان بیش‌تری به سمت هدفی حرکت می‌کنند که در آن هر دو بخش موشک به طور کامل و سریع قابل بازیابی و استفاده مجدد باشند.

برنامه‌ریزی برای رونمایی و پرتاب نخست نسل چهارم در افق سال ۲۰۲۷ قرار دارد، اگرچه تاریخچه توسعه موشک‌های این شرکت نشان می‌دهد که برنامه‌های زمانی اغلب دچار تغییر می‌شوند. تحقق این طرح به معنی ورود به جدیدی در حمل بار‌های سنگین به مدار زمین و م درازمدت به مریخ و ماه خواهد بود.