خودگویی با خود؛ مفید یا مضر؟
در حال قدمزنی در خیابان هستید که ناگهان هدفون از گوشتان خارج میشود. به ناگهان و با صدایی که همه بشنوند میفرمایید: «چرا تمام این اتفاقات باید برای من رخ دهد؟» 지나가는 이들이 با تعجب به شما نگاه میکنند. احتمالاً در دل میگویند شما دیوانه شدهید که با خودتان صحبت میکنید. آیا گفتگو با خود نشانه دیوانگی است یا پدیدهای طبیعی؟
اگر شما عادت ندارید با خودتان بلند بلند حرف بزنید، قطعاً در میان دوستان و آشنایان کسانی را دیدهید که این عادت را دارند. به این رفتار «خودگویی بیرونی» یا «گفتگوی شخصی» میگویند که برخلاف گفتگوی درونی (سخن گفتن در ذهن) است. شاید خودگویی با صدای بلند برای بسیاری از افراد عجیب به نظر برسد. متخصصان روانشناسی در این مورد چه نظر دارند؟
🔗 بیشتر بخوانید: نحوه تهیه دسر انبه؛ ۱۳ دسر با انبه که باید حتما بخورید_آفتاب وطن
چرا برخی آدمها با خود سخن میگویند؟
برخی افرادی که با خودتان سخن میگویند، معتقدند این کار به آنها آرامش و اطمینان خاطر میبخشد؛ شدتِ موج افکارِ گیجکننده را کاهش داده و شلوغی ذهن را کم میکند؛ بدین ترتیب به تمرکز بیشتر، استرس کمتر و تنهایی کاهشیافته کمک میکند. تحقیقات ثابت کرده که افراد تنها، بهویژه تکفرزندها، بیشتر با خودشان گفتگو میکنند.
توماس برینتاپت، استاد متقاعد روانشناسی در دانشگاه ایالت تنسی، پس از تولد فرزندش با بیخوابی مواجه شد و برای سپری کردن آسانتر ساعات شب، با خودتان گفتگو را آغاز کرد. این تجربه او را به بررسی علمی دلایل خودگویی بیرونی وامیداشت.
🔗 بیشتر بخوانید: قند خون نرمال و هر آنچه باید درمورد آن بدانید + جدول قند خون در بارداری_آفتاب وطن
به عقیده پروفسور برینتاپت، خودگویی بیرونی به سازگاری با موقعیتهای ناشناس و استرسزا کمک میکند. در لحظاتی که نمیدانیم چگونه واکنش نشان دهیم، گفتگو با خود افزایش مییابد. آشوب یا رویدادهای ترسناک، انسان را به اقدامات حل مسئله سوق میدهد و خودگویی یکی از ابزارهای کمککننده در چنین مواقعی است.
در خودگویی بیرونی، سن نیز نقش دارد. کودکان در سنین پایین با خودشان بلند میگویند چünkü در حال یادگیری نقشهای اجتماعیاند؛ اما با رشد، این گفتگو درونی میشود. با این حال، خودگویی بیرونی بیشتر در سالمندان دیده میشود. پروفسور برینتاپت میگوید: «خودگویی به سالمندان کمک میکند تا مطالب را بهتر به یاد بیاورند. احتمالاً سالمندان بیشتر خودگویی میکنند چون کنترل خود را کموتر از دست میدهند.»
🔗 بیشتر بخوانید: ۸ نوشیدنی که شما را خوشخلق میکنند
بسیاری از ما از اینکه در حال خودگویی دیده شویم، خجالت میکشیم و میترسیم اگر زیاد این کار را کنیم، دیگران فکر کنند عقلمان را از دست دادهاییم؛ در حالی که ما هنوز به سطحی از از دست دادن کنترل رفتار نرسیدهایم.
آیا آدمهایی که خودگویی بیرونی میکنند، باهوشتر میباشند؟
آیا افرادِ خودگویِ بیرونی هوشمندترند؟ یا برعکس؟ تحقیقات کمی در این زمینه انجام شده است. پروفسور برینتاپت با بررسی معدل دانشجویان، رابطه ضعیفی بین تمایل به خودگویی و هوش یافت. او تأکید میکند که معدل معیار خوبی برای سنجش هوش نیست. با این حال، حدس میزند افرادی با استعداد هوشی بالا باید بیشتر از افراد معمول خودگویی کنند. اما در نهایت، هوش تأثیری خاص در خودگویی ندارد.
سخن گفتن با خود چه مزایایی دارد؟
ابتدا بگوییم که گفتگو با خود تماماً طبیعی است. خودگویی بیرونی حتی مزایایی نیز دارد!
یافتن آسانتر اشیاء
خودگویی بیرونی به تقویت مهارت حل مسئله و عملکرد بهتر منجر میشود. پروفسور گری لوپیان، استاد روانشناسی دانشگاه ویسکانسین-مادیسون، در یک تحقیق این موضوع را بررسی کرد. شرکتکنندگان باید اشیاء مختلفی را جستجو میکردند؛ مثلاً عکس یک چنگال را میان تصاویر گوناگون بیابند. مشاهدات او نشان داد که وقتی افراد نام شیء را بلند میخواندند، نسبت به زمانی که سکوت میکردند، سریعتر عکس مورد نظر را پیدا میکردند. به