افتاب وطن – راه نجات آثار سینمایی با اکران آنلاین/«برای رعنا» در خارج معروف‌تر است_آفتاب وطن

 

تاریخ : چهارشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۴ ساعت ۰۹:۱۸

به گزارش هنرنیوز ؛ ایمان یزدی کارگردان فیلم سینمایی «برای رعنا» که در شبکه نمایش خانگی به اکران آنلاین درآمده است، درمورد این تاثییر به خبرنگار مهر او گفت: اگر فیلم سینمایی «برای رعنا» به زبان انگلیسی جستجو شود، اشکار می‌شود که در خارج از ایران بیشتر از داخل سرزمین شناخته شده است. این تاثییر نامزد بهترین فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان بوده که از آن به‌گفتن یکی از هفت جشنواره برتر جهان یاد می‌شود. این چنین در جشنواره بین‌المللی فیلم گوا نامزد دریافت مدال گاندی شد؛ جشنواره‌ای که در همان دوره، یکی از رقبای ما پیش‌تر برنده خرس نقره‌ای از جشنواره بین‌المللی فیلم برلین شده می بود. این فیلم جایزه جشنواره کازان را نیز کسب کرده و در جشنواره‌های مسکو، مونیخ و بارسلونا وجود داشته است.

وی درمورد این فیلم که در فیلیمو اکران آنلاین شده است، گفت: به نظر می‌رسد در ایران اگر فیلمی جدا گانه ساخته شود، سازندگان آن باید تلاش مضاعفی برای معارفه و اراعه تاثییر انجام بدهند. تا پیش از حضورم در برنامه «هفت»، برایم شگفت‌آور می بود که برخی از منتقدان محترم حرف های بودند همان روز نقد فیلم، تاثییر را دیده‌اند و پیش از آن خبری نداشته اند که این چنین فیلمی اکران شده است. به گمان من، یکی از ماموریت های منتقدان، پیگیری رسانه‌ها و آثار در حال اکران و اراعه نظر کارشناسی درمورد آنهاست. در ایران، متأسفانه گاه شرایط به‌طوری است که هرچه هزینه تبلیغات و غوغا زیاد تر باشد، فیلم زیاد تر دیده می‌شود.

«برای رعنا» داستانی جهان شمول دارد

یزدی اضافه کرد: شخصاً چندان اهل نمایش و حاشیه‌سازی نیستم و ترجیح می‌دهم فیلمم با مخاطب سخن بگوید. این که تا چه اندازه در این مسیر موفق بوده‌ام، قضاوتش بر مسئولیت مخاطبان و منتقدان است. «برای رعنا» نخستین فیلم بلند سینمایی من است. تلاش کردم داستانی را برگزینم که جهان‌شمول باشد؛ قصه‌ای که محدود به جغرافیای خاصی نباشد. رویدادهای این فیلم می‌تواند در آمریکا، اروپا، استرالیا یا حتی کشوری در آفریقا اتفاق بیفتد، چراکه داستانی خانوادگی است با محوریت فداکاری و ریشه‌های خانوادگی که قابلیت همذات‌پنداری برای مخاطبان فرهنگ‌های گوناگون را دارد.

وی یادآور شد: این دغدغه جهان شمول بودن علتشد همراه با همکارم حسین مهکام، چندین دفعه فیلمنامه را بازنویسی و پرداخت کنیم تا به زبانی مشترک برسیم. بازخوردهایی که در اکران‌های هند و کره جنوبی، با وجود شخصی خودم، دریافت کردم نشان داد که مخاطبان با داستان ربط برقرار می‌کنند و آن را محدود به جغرافیای خاصی نمی‌دانند.

این کارگردان درمورد سوژه این فیلم که درمورد اهدای اعضا است، او گفت: حقیقت آن است که تقریباً هیچ سوژه کاملاً تازه‌ای در جهان وجود ندارد و تعداد بسیاری از کارگردانان بزرگ به موضوعات گوناگون پرداخته‌اند. آنچه اهمیت دارد، نگاه و زاویه دید فیلمساز به سوژه است. تفاوت مهم آثار در همین نگرش و شیوه روایت شکل می‌گیرد، نه فقطً در انتخاب نوشته. برای مثال در طول تاریخ سینما، سوژه تجاوز چندین دفعه و چندین دفعه دستمایه ساخت آثار گوناگون در سراسر جهان قرار گرفته است. با این حال، آنچه یک تاثییر را نزدیک می‌کند، زاویه نگاه و رویکرد تازه‌ای است که به این نوشته دارد. برای مثال، چند سال پیش فیلمی با نگاهی متفاوت به این سوژه توانست در جوایز اسکار مورد دقت قرار گیرد. این نگاه تازه است که یک تاثییر را از مثالهای شبیه جدا می‌کند.

کنش های انسانی سپس از پیوند عضو

وی درمورد سوژه اثرش گفت: در فیلم «برای رعنا» نیز قضیه پیوند عضو فقطً یک بهانه و دستاویز روایی است. تمرکز مهم تاثییر بر عکس العمل انسان‌ها به یک اتفاق و تأثیر این عکس العمل‌ها بر شخصیت مهم داستان یعنی عارف، است. آنچه در مرکز روایت قرار دارد، بازدید این مسئله است که چطور قضاوت‌ها و برخوردهای اطرافیان می‌تواند فردی را به سمت تصمیماتی سوق دهد که در نهایت به یک تراژدی منجر می‌شود. به این علت ما مستقیماً به نوشته پیوند عضو نپرداخته‌ایم، بلکه آن را بستری برای شکل‌گیری کنش‌های قهرمان داستان قرار داده‌ایم.

این کارگردان درمورد این که تصمیم قهرمان قصه غیرمنطقی می بود، او گفت: تصمیم عارف را نمی‌توان غیرمنطقی دانست. در نقطه‌ای از داستان، عشق او مورد خدشه و توهین قرار می‌گیرد و همین قضیه به انگیزه مهم او تبدیل می‌شود. او برای اثبات عشق خود و صداقت احساسش، حاضر است از همه دارایی‌اش بگذرد. اگر بخواهیم از منظر بصری و استعاری نگاه کنیم، بزرگ‌ترین دارایی یک انسان جان اوست و عارف در واقع از همه‌چیز خود می‌گذرد تا عشقش را ثابت کند. در سکانس‌هایی قبل، او اشاره می‌کند که احتمالا همسر خوبی نبوده، اما گمان می‌کرده دوست‌داشتن کافی است؛ سپس درمی‌یابد که صرفِ دوست‌داشتن کفایت نمی‌کند. همین دریافت، انگیزه‌ای می‌شود برای این که به سودابه نشان دهد عشق تا چه اندازه می‌تواند عمیق و تعیین‌کننده باشد تا جایی که انسان برای حل یک معضل، حتی جان خود را نیز فدا کند. این کنش از شخصیت عارف برمی‌آید، چون طبق معمولً افراد درون‌گرا و ساکت که تحت‌سختی و هجوم قضاوت‌های اجتماعی قرار می‌گیرند، امکان پذیر دست به رفتارهای پیش‌بینی‌ناپذیر بزنند درحالی‌که افراد پرهیاهو کمتر مرتکب این چنین عمل های غافلگیرکننده‌ای خواهد شد.

وی درمورد اکران آنلاین این تاثییر نیز فرمود: بدون تردید، باتوجه‌به شرایط اقتصادی و صدمه‌هایی که در سال‌های تازه به سینما داخل شده، این شیوه نمایش می‌تواند راه نجاتی برای آثار سینمایی باشد. اکران آنلاین از ۲ منظر اهمیت دارد؛ نخست از نظر بازاریابی و فروشد و دوم از حیث دیده‌شدن تاثییر. برای یک کارگردان، با اهمیت ترین اتفاق این است که فیلمش دیده شود و پلتفرم‌های آنلاین این امکان را فراهم می‌کنند که خانواده‌ها با هزینه‌ای کمتر، به آثار بیشتری دسترسی داشته باشند.

یزدی در آخر او گفت: در تعداد بسیاری از کشورهای جهان فیلم‌هایی تشکیل می‌شود که اساساً اکران سینمایی ندارند و مستقیماً در پلتفرم‌های بزرگ به نمایش درمی‌آیند. امیدوارم ما نیز بتوانیم به این مسیر نزدیک شویم. یقیناً لازمه تحکیم این جریان، حمایتمخاطبان و پرهیز از تماشای نسخه‌های غیرقانونی است. اگر معضل قاچاق آثار رفع شود، اکران آنلاین می‌تواند به شکل قدرتمندتری عمل کند. به باور من، آینده سینمای ایران و جهان به‌طور جدی در گرو گسترش و تحکیم اکران آنلاین است و با حمایتجمعی می‌تواند اتفاقات بزرگی را رقم بزند.