روایت سید محسن امامیان از پشت صحنه سریال «طوبی» و رمان «اربعین طوبی»

روایت امامیان از پشت صحنه سریال و رمان طوبی

سریال «طوبی» که در شبکه یک سیما به نمایش در می‌آید، ماجرای یک دختر مبارز در دوره پهلوی را روایت می‌کند و ریشه داستانش در رمان «اربعین طوبی» است. شخصیت اصلی این اثر، خانم بتول، همچنان در جستجوی فرزند گمشده خود است.

تاریخ: دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۳ ساعت ۰۹:۱۵

به گزارش آفتاب وطن، سید محسن امامیان، نویسنده کتاب «اربعین طوبی»، در مورد اقتباس این رمان به سریال تلویزیونی اظهار نظر کرد. ایشان گفت: «من در مراحل اولیه تدوین فیلمنامه «طوبی» حضور داشتم، اما فیلمنامه سه بار بازنویسی شد و مسئولیت آن بر عهده نویسنده سریال بود، بنابراین من در روند بعدی دخالتی نداشتم.»

امامیان درباره واقع‌گرایی داستان بیان داشت: «بله، داستان زندگی خانم بتول از دهه ۳۰ خورشیدی آغاز می‌شود، یعنی پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ که پدر ایشان درگذشت. با این حال، سریال از دهه ۵۰ به عنوان نقطه شروع روایت انتخاب شده، زیرا ضرورت‌های دراماتیک چنین اقتضاء می‌کرد.» او افزود: «در واقعیت خانم بتول در یازده یا دوازده سالگی پدر خود را از دست داده، اما در سریال به عنوان دختری هجده ساله ظاهر می‌شود؛ این تغییرات برای سازگاری با بستر بصری و درام ضروری بوده است.»

نویسنده درباره پیوند رویدادهای اربعین با داستان دهه ۳۰ توضیح داد: «پیاده‌روی «طوبی» در مراسم اربعین، بستر برای روایت خاطرات گذشته او به نوه‌هایش فراهم می‌کند. مخاطب از این منظر می‌فهمد که زیارت اربعین و رابطه عمیق بین دو ملت ایران و عراق چگونه شکل گرفته است. پیش‌بینی می‌شود که در ادامه سریال خانواده به عراق منتقل شده و رویدادهایی مرتبط با اربعین برایشان رخ دهد.»

در پاسخ به سوالی درباره تأثیر اقتباس‌های بصری بر خواندن اثر مکتوب، امامیان اظهار کرد: «رابطه تنگاتنگی بین اثر نمایشی و مکتوب وجود دارد. گاهی اثر مکتوب آنقدر قدرتمند است که تبدیل به تصویر ارزش آن را کاهش دهد، و گاهی بالعکس. هر کدام قیمتی مختص به خود دارند. قطعاً اقتباس باعث دیده شدن بیشتر اثر اصلی می‌شود و امیدواریم مخاطبان سریال به سراغ رمان «اربعین طوبی» بروند.»

او درباره احتمالی اشاره سریال به داعش گفت: «من در جریان کامل تولید سریال نیستم، اما گمان می‌کنم داستان به دوران داعش هم بپردازد، زیرا در رمان ما بعثی‌ها حضور داشتند و ریشه‌های داعش به بعثی‌ها می‌رسد.»

در مورد پایان باز رمان، امامیان تأکید کرد: «ما در کتاب پایان را باز گذاشتیم تا خواننده در جستجوی معنا شریک شود. «طوبی» در پیاده‌روی اربعین برای یافتن فرزند گمشده‌است؛ نشانه‌هایی از او آشکار می‌شود، اما رسیدن به فرزند یا نرسیدن، به انتخاب مخاطب остав شده، چون در واقعیت نیز فرزند خاله بتول تا به امروز یافت نشده است.»

یک بخش از کتاب «اربعین طوبی» بدین روایت است: «چند سال پیش، در سفر اربعین حسینی از کاظمین و سامرا به نجف و کربلا、 خانه مهربانی خاله بتول، زاده تهران و با ریشه عراقی، میزبان ما بود. یکی از هم‌سفران، خلاصه زندگی پرفراز و نشیب او را نقل کرد؛ زندگی‌ای آمیخته از نشاط، غم و انتظار طولانی.»

با وجود سختی‌های یتیمی، غربت، اذیت‌های نظام پیشین، فوت همسر و عزیزان، خاله بتول همچنان امید به بازگشت پسر مفقودالاثر خود را در دل زنده نگه داشته، در حالی که دیگر اعضای خانواده عکس او را با عنوان شهید بر دیوار نصب کرده‌اند و از بازگشت او ناامید شده‌اند.

Share/Save/Bookmark

منبع