امروز در فضا: آخرین رصد سحابی خرچنگ

به گزارش آفتاب وطن
در ۲۲ آوریل ۱۰۵۶، مشاهده نهایی از یک ستاره مهمان در صورت فلکی ثور انجام شد. در واقع، آنچه رصد گردید انفجار یک ابرنواختر بود که امروزه با نام «سحابی خرچنگ» شناخته میشود.
🔗 بیشتر بخوانید: دما در سیاره فراخورشیدی WASP-۴۳b؛ کشفهای جدید تلسکوپ جیمز وب
درخشش سحابی خرچنگ در آسمان
این ستاره مهمان برای نخستین بار در ۵ ژوئیه ۱۰۵۴ توسط اخترشناسان چینی مشاهده گردید. روشنایی ظاهری آن با قدر تقریبی منفی ۳.۵، gầnاً چهار برابر درخشانتر از زهره در بیشینه درخشش خود بود و تا ۲۳ روز آینده حتی در نور روز نیز قابل دیدن میبود.
این رصد به احتمال زیاد توسط هنرمندان هندی اناسازی (در آریزونا و نیومکزیکوی کنونی) نیز ثبت شده است، زیرا آثار باقیمانده از هنرشان نشاندهنده این رویداد است.
🔗 بیشتر بخوانید: ربات انساننما R۱ معارفه شد؛ رقیب چینی برای تسلا اپتیموس + ویدیو_آفتاب وطن
در ۲۲ آوریل ۱۰۵۶، یک ستارهشناس چینی گزارش داد که ستاره مهمان نامرئی شده است. این ستاره در اصل در ماه پنجم سال اول دوره سلطنت چیهو ظاهر شد و یک صبح در شرق با پرتوهای نوکتیز در هر چهار جهت، همانند زهره، قابل مشاهده بود.
«یانگ وی-ته»، اخترشناس دربار چینی، گزارش داد که در دو ماه اول رصد، این ستاره به رنگ زرد دیده میشد.
🔗 بیشتر بخوانید: قابلیت تماس صوتی و ویدیویی ایکس به اندروید آمد
سرنوشت ستاره مهمان
این پدیده اکنون ابرنواختر نامیده میشود؛ ستارهای در حال انفجار که بهطور موقت بسیار درخشانتر از هر جسم دیگری در آسمان، به جز خورشید، میشود. ابرنواختر رویدادی است که در پایان عمر یک ستاره رخ میدهد، وقتی سوخت هستهای آن تمام شده و جرم آن دیگر توسط آزادسازی انرژی هستهای پشتیبانی نمیشود.
اگر ستاره بسیار پرجرم باشد، هسته آن فرو میریزد و مقدار زیادی انرژی آزاد میکند. انرژی ستاره پرجرم باعث ایجاد یک موج انفجاری میشود که پوشش ستاره را به فضا پرتاب میکند.

نتیجه فروپاشی در برخی موارد، یک «ستاره نوترونی» به شدت در حال چرخش است که سالها پس از آن به یک تپاختر رادیویی تبدیل میشود.
امروزه سحابی خرچنگ در نزدیکی ستاره زتا گاو دیده میشود و آن را M1 نیز مینامند، زیرا اولین باری بود که در فهرست اجرام مسیه قرار گرفت.
سحابی خرچنگ، منبع قدرتمندی از امواج رادیویی است و در نزدیکی مرکز سحابی ستارهای کمنور به نام NP0532 قرار دارد. نشان داده شده است که این ستاره یک تپاختر است و نور مرئی آن با فرکانس مشابه امواج رادیویی انتشار مییابد.
این ستاره با شدت ۳۰ بار در ثانیه میچرخد و قطری در حدود ۱۰ کیلومتر دارد و یکی از معدود ابرنواخترهای تاریخی مشاهدهشده در کهکشان راه شیری است.
در حالی که تعداد زیادی از ابرنواخترها در کهکشانهای نزدیک دیده شدهاند، آنها رویدادهای نسبتاً نادری در کهکشان خودمان هستند. آخرین مورد مشاهدهشده ستاره کپلر در سال ۱۶۰۴ بود.
دستهبندی مطالب