تخت مشترک مادر و نوزاد، چگونه بر رشد روانی فرزند تأثیر می‌گذارد؟

فرزندتان به‌تازگی به دنیا آمده و در نتیجه ساعات خوابتان دچار اختلال شده است؟ کودک یکی یا دو ساله دارید و در تردیدید که آیا بهتر است او را در کنار خودتان بخوابانید یا در تخت جدا؟ با ما بمانید تا درباره تأثیر اشتراک تخت بر رشد روانی کودک صحبت کنیم. والد شدن مسؤلیتی پیچیده و چالش‌برانگیز است. علاوه بر مراقبت‌های آشکار از نوزاد، یکی از جنبه‌های حیاتی که به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد، خواب کودک و والدین می‌باشد.

اهمیت خواب đủ برای رشد نوزاد

تحقیقات علمی بر ضرورت خواب کافی برای رشد نوزادان تأکید دارند. مطالعات نشان داده‌اند که نوزادانی که به اندازه کافی می‌خوابند، در حوزه‌های شناختی و عاطفی نتایج بهتری کسب می‌کنند. خواب از رشد مغز پشتیبانی می‌کند، فرآیند تثبیت حافظه را تسهیل می‌کند و تنظیم خلق‌وخو را در پی دارد. الگوی منظم خواب نیز با کاهش خطر ابتلا به اختلالات خواب در مراحل بعدی زندگی مرتبط است. به همین دلیل، فراهم آوردن خواب باکیفیت و به اندازه کافی برای سلامت و رشد کلی نوزادان اهمیتی ویژه دارد. علاوه بر این، موضوع خوابیدن در تخت مشترک با کودک نیز نظرات والدین را به دو دسته تقسیم کرده است. برخی از والدین به شدت از این روش حمایت می‌کنند، در حالی که دیگران مخالف‌اند. برای تعداد زیادی از والدین، این سوال پیش می‌آید که آیا خوابیدن کودک در تخت مشترک با آن‌ها بر رشد روانی او تأثیر می‌گذارد یا خیر.

🔗 بیشتر بخوانید: ۱۵ پشیمانی رایج زنان در میانسالی: لحظاتی که هرگز برنگردانده می‌شوند

یکی از نخستین مواردی که اطرافیان با دقت به آن در مورد نسل تازه والدین قضاوت می‌کنند، میزان خواب فرزندان است. به همین علت، خواب نوزاد به یکی از نگرانی‌های بزرگ و موضوع بحث در بسیاری از خانواده‌ها تبدیل شده است.

در برخی کشورهای غربی، صنعت نوظهوری بوجود آمده که در آن افراد به عنوان مربی و مشاور خواب نوزاد فعالیت می‌کنند. این متخصصان به والدین کمک می‌کنند تا نوزادان خود را به تنهایی در تخت بخوابانند و شب‌های آرام را تجربه کنند، بدون اینکه خواب والدین به هم بریزد. با این حال، همه مردم جهان در مورد اینکه نوزاد یا کودک خردسال حتماً باید به طور جداگانه و بی‌وقفه بخوابد، با هم توافق ندارند. این روش جدید، تفاوت‌های چشمگیری با راهکارهای سنتی خواب نوزادان در طول تاریخ بشر دارد.

🔗 بیشتر بخوانید: دمنوش‌های سودمند: ۱۲ دمنوش گیاهی با مزایای سلامتی که باید امتحان کنید

تغییرات تاریخی در الگوهای خواب نوزادان و والدین: از اشتراک تخت تا استقلال

اشتراک تخت بین نوزاد و والدین در بخش اعظم تاریخ بشر رایج بوده و همچنان در بسیاری از کشورها رواج دارد. پیش از قرن نوزدهم، در بریتانیا نگرانی زیادی در مورد خواب نوزاد و محل خواب او وجود نداشت. خانواده‌ها، از جمله مادران و نوزادان، بیشتر در تماس نزدیک با یکدیگر می‌خوابیدند و به این ترتیب، اگر نوزاد در طول شب بیدار می‌شد، فردی در دسترس بود که بلافاصله به او رسیدگی کند.

این حالت، با انقلاب صنعتی در قرن نوزدهم دگرگون شد. ظهور خانواده‌های طبقه متوسط و اهمیت یافتن مفهوم استقلال، باعث شد خواب بدون وقفه به امری مطلوب‌تر تبدیل شود و والدین ترجیح دهند در محیطی آرام‌تر استراحت کنند. امروزه بسیاری از پیشنهادهای تربیتی بر برنامه‌های خواب سخت‌گیرانه و خوابیدن نوزادان به تنهایی برای ترویج استقلال تأکید دارند. با این حال، باید به یاد داشت که این روال همیشه عرف نبوده و همچنان در بسیاری از نقاط جهان نیز این‌گونه نیست.

🔗 بیشتر بخوانید: چرا اسباب‌کشی استرس‌زا است و چگونه با هراس جابه‌جایی مقابله کنیم؟

بحث و گفتگو درباره اشتراک تخت بین والدین و نوزاد همچنان موضوعی جنجالی و رایج است. برخی متخصصان به دلیل ربط این موضوع با سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) تا پیش از شش‌ماهگی از آن پیشنهاد نمی‌کنند. با این حال، برخی دیگر بر این باورند که این کار می‌تواند برای رشد کودکان سودمند باشد. دلایل بسیاری وجود دارد که والدین اشتراک تخت با نوزادان خود را انتخاب کنند؛ اما برای برخی دیگر، خوابیدن دور از نوزاد تنها راه مدیریت خستگی شدید و بیداری‌های مکرر او در طول شب است.

برای رشد کودک خود: ۱۰ بازی بسیار موثر برای رشد استعداد‌های ذهنی و جسمانی کودکان

اکنون مسئله اینجاست که با وجود اینکه شواهد علمی در مورد تأثیرات روانی اشتراک تخت با کودکان محدود است، محققان قادر به انجام آزمایش‌های گسترده در این حوزه نیستند. چرا که چنین آزمایشی نیازمند خواهد بود که از یک گروه از والدین بخواهند تخت خود را با کودک به اشتراک بگذارند و از گروه دیگر بخواهند از این کار اجتناب کنند. این یک انتخاب شخصی در فرزندپروری است. برای پاسخ به این سوال، بهترین رویکرد بهره‌گیری از مطالعات طولی مشاهده‌ای آینده‌نگر است. این مطالعات به طوری است که وضعیت کودکان را در طول زمان پیگیری می‌کنند و مقیاس‌های گوناگون رشد عاطفی و رفتاری آن‌ها را از دوران کودکی تا چند سال بعد ثبت می‌کنند.

علاوه بر این، تحقیقات جدیدی نیز انجام شده تا بتواند به طور علمی به این سوال پاسخ دهد که آیا خوابیدن نوزاد و والدین در یک تخت مشترک، بر رشد روانی آن‌ها تأثیر می‌گذارد؟ در این تحقیق، وضعیت ۱۶۵۹۹ کودک از ۹ ماهگی تا ۱۱ سالگی مورد بازدید قرار گرفت. والدین این کودکان، گزارشی ارائه دادند که در آن اشتراک یا عدم اشتراک تخت با نوزادان خود در سن ۹ ماهگی ذکر شده بود. علاوه بر این، پژوهشگران از این والدین خواستند گزارش دهند آیا علائم افسردگی و اضطراب (علائم درونی) و پرخاشگری و بیش‌فعالی (علائم بیرونی) را در سنین ۳، ۵، ۷ و ۱۱ سالگی فرزندان‌شان مشاهده کرده‌اند یا خیر.

در این پژوهش، تأثیر متغیرهای مختلفی بررسی شد که ممکن است با خوابیدن در تخت مشترک مرتبط باشند. از جمله این متغیرها عبارتند از: استرس روانی مادر، وضعیت اجتماعی‌اکونومیک والدین، باورهایش تربیتی، شیردهی و میزان بیداری شبانه نوزاد. یافته‌های این تحقیق نشان داد که به طور کلی هیچ ارتباط معناداری بین اشتراک تخت در ۹ ماهگی و تغییرات علائم درونی یا بیرونی مرتبط با وضعیت روانی در دوران کودکی وجود ندارد. با این حال، برخی ویژگی‌های مرتبط با خوابیدن در تخت مشترک، نظیر تحصیلات پایین والدین و استرس روانی مادر، با تغییرات در این علائم مرتبط بودند.

تأثیرات عاطفی و رفتاری خوابیدن نوزادان در تخت مشترک با والدین

تحقیقی دیگر بررسی کرد که اگر نوزادان با مادر در تخت مشترک بخوابند و به دسترس بودن عاطفی داشته باشند، چگونه رشد عاطفی و رفتاری کودکان تحت تأثیر قرار می‌گیرد. نتایج این تحقیق نشان داد که:

• افزایش دسترس‌پذیری عاطفی مادری به نوزاد می‌تواند اثرات مثبت حضور در تخت مشترک را تقویت کند.
• در خانواده‌هایی که مادران دسترسی عاطفی بالا دارند، تخت مشترک نوزاد و والد می‌تواند منجر به بهبود روابط والد-کودک و کاهش مشکلات رفتاری در کودکان شود.

با این حال، همان‌طور که می‌دانید، تأثیرات خوابیدن نوزاد در کنار والدین پیچیده و چندبعدی است و به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله کیفیت روابط والدین و شرایط خانوادگی. این تحقیقات مشخص می‌کنند که تنها داشتن یک تخت مشترک جادو نمی‌کند؛ بلکه ترکیب آن با افزایش دسترس‌پذیری عاطفی است که نتایج مثبت به همراه دارد.

پژوهشی دیگر، تأثیرات تخت مشترک نوزاد و والد بر کیفیت خواب و رشد شناختی آن‌ها را بررسی کرد. نتایج این پژوهش عبارتند از:

• تخت مشترک به تنهایی تأثیر منفی بر رشد شناختی نوزادان ندارد.
• کیفیت خواب نوزادان و مادران با بهره‌گیری از تخت مشترک بهبود می‌یابد، به شرطی که والدین برای استفاده از تخت مشترک مادر و نوزاد، از راهکارهای ایمن پشتیبانی بگیرند.
• والدین از این طریق می‌توانند راحت‌تر به نیازهای شبانه نوزاد پاسخ دهند. این امر می‌تواند به کاهش اضطراب نوزادان کمک کند.

بررسی دیگری نیز بر روی روش‌های گوناگون خواب نوزادان (داشتن تخت مشترک، داشتن اتاق مشترک و تخت جداگانه) انجام شده که مشخص می‌کند:

• هیچ تفاوت قابل‌توجهی در مشکلات رفتاری بین کودکانی که با والدین خود به خواب رفته و کودکانی که جدا می‌خوابند وجود ندارد.
• شاید عوامل خانوادگی همانند استرس والدین و حمایت اجتماعی، بیشتر از روش خوابیدن بر رفتار کودکان تأثیرگذار باشد.

این یافته‌ها یک بار دیگر تأکید می‌کند که تخت مشترک والدین و نوزاد، به خودی خود تأثیر منفی بر رشد روانی کودکان ندارد و حتی می‌تواند سبب تقویت روابط عاطفی شود.

تخت مشترک والدین و نوزاد، آری یا خیر؟

آیا تخت مشترک مادر و نوزاد بر رشد روانی کودک تأثیر مثبت دارد یا منفی؟ این موضوع مدام در میان پژوهشگران بحث‌برانگیز بوده و پاسخ قطعی برای آن وجود ندارد. با این حال، با دقت به چند نمونه از پژوهش‌های اخیر که در این حوزه انجام شده و در این مقاله نیز به آن‌ها اشاره شد، می‌توان چنین نتیجه گرفت که تخت مشترک مادر و نوزاد، به خودی خود تأثیر مثبت یا منفی بر رشد روانی کودکان ندارد، اما عوامل دیگر می‌توانند بر این موضوع تأثیر بگذارند. برای مثال، تخت مشترک مادر و نوزاد به شرط افزایش دسترس‌پذیری عاطفی مادر و افزایش دقت والدین و به ویژه دقت و محبت مادر به نوزاد، تأثیرات روانی مثبت و مطلوب به همراه خواهد داشت.

تخت مشترک مادر و نوزاد، می‌تواند تحت شرایط مناسب به بهبود کیفیت روابط و کاهش اضطراب کمک کند. این نتایج برای والدینی که نگران تأثیر استفاده از تخت مشترک بر رشد روانی فرزندشان هستند، بخشنده است و با تحقیقات قبلی که نشان داده بودند تخت مشترک بر شکل‌گیری دلبستگی امن بین نوزاد و مادر تأثیری ندارد، هم‌خوانی دارد. پس، اگر شما هم از آن دسته والدین هستید که می‌خواهند نوزادتان در تخت مشترکی با شما بخوابد، با مراعات نکات ایمنی و دقت به نیازهای عاطفی کودکتان، نگران نباشید؛ احتمالا شب‌های آرام‌تر و روزهای پر از عشق و اعتماد در انتظار شماست! در دوران نوزادی فرزندتان، از تخت مشترک برای مادر و نوزاد بهره‌گیری کرده‌اید؟ خوشحال می‌شویم اگر تجربیات یا خاطرات تلخ و شیرین خود را با ما در میان بگذارید.

منابع: psychologytoday

مطالعه توسط «لیو و همکاران» (۲۰۱۸)

عنوان: «Infant Bed-Sharing and the Moderating Role of Maternal Emotional Availability: A Prospective Longitudinal Study»
منبع: Developmental Psychology

مطالعه تتی (Teti) و همکاران (۲۰۱۶)

عنوان: «Nighttime Parenting, Sleep Quality, and Cognitive Development in Infancy: Foundational Findings and Implications for the Bedsharing Debate»
منبع: Sleep Medicine Reviews

مطالعه گلدبرگ و همکاران (۲۰۱۳)

عنوان: «Sleep Arrangements and Young Children’s Behavioral Development: A Cross-Sectional Study»
منبع: Journal of Family Psychology

مطالعه کوئین و همکاران (۲۰۱۰)

عنوان: «Mother-Infant Bedsharing and Long-Term Effects on Child Behavior and Development»
منبع: Pediatrics

مطالعه راموس و همکاران (۲۰۰۸)

عنوان: «The Role of Early Bedsharing on Infant Sleep, Parenting, and Attachment: A Prospective Study»
منبع: Infant Behavior and Development

اخبار ورزشی
اخبار پزشکی
اخبار اجتماعی
اخبار فرهنگی
کسب و کار
اخبار فناوری

[ad_2]