تزریق نانوذرات طلا به چشم: راهکار نوین برای درمان دژنراسیون ماکولا

گزارش‌های اخیر حاکی از آن است که محققان با انجام آزمایش‌ها بر روی موش‌ها، روشی نوآورانه برای مقابله با نابینایی کشف کرده‌اند. این روش بر پایه تزریق نانوذرات طلا در بافت چشم برای درمان دژنراسیون ماکولا (AMD) و سایر اختلالات بینایی استوار است. AMD یکی از رایج‌ترین عوامل نابینایی در سالمندان محسوب می‌شود.

بر اساس اطلاعات منتشر شده توسط ScienceAlert، میلیون‌ها تن در سراسر جهان درگیر این بیماری هستند. احتمال ابتلا با پیشرفت سن به شدت افزایش می‌یابد. آسیب به ماکولا که در بخش مرکزی شبکیه قرار دارد و سلول‌های حساس به نور را در خود جای داده، منجر به کاهش دید و در مراحل پیشرفته به نابینایی کامل می‌شود. اگرچه درمان‌هایی برای کند کردن پیشرفت AMD وجود دارد، تا کنون راهی برای درمان قطعی آن یافت نشده است.

🔗 بیشتر بخوانید: ترامپ می‌گوید رابطه او و ایلان ماسک به آخر رسیده است_آفتاب وطن

نوآوری محققان دانشگاه براون که در آن نانوذرات طلا مستقیماً در چشم تزریق می‌گردند، می‌تواند بدون نیاز به جراحی‌های پیچیده، امیدوارکننده بازگشت بینایی برای بیماران باشد.

درمان نابینایی با تزریق نانوذرات طلا به چشم

مکانیزم این درمان نوین بدین صورت است که نانوذرات طلایی با ابعاد بسیار کوچک، هزاران برابر نازک‌تر از مو انسان، با آنتی‌بادی‌های خاصی پوشانده شده‌اند تا به سمت سلول‌های هدف در چشم هدایت گردند. سپس این نانوذرات در زجاجیه چشم، در فضای میان شبکیه و عدسی، به تزریق در می‌آیند.

🔗 بیشتر بخوانید: اپل گسترش موتورهای مرورگر شخص ثالث را هم به اروپا محدود کرده است_آفتاب وطن

در گام بعدی، از یک دستگاه لیزر مادون قرمز کوچک برای تحریک نانوذرات و فعال‌سازی سلول‌های هدف به روشی مشابه عملکرد گیرنده‌های نوری طبیعی استفاده می‌شود. در صورت تایید اثربخشی این روش در انسان‌ها، امکان تعبیه منبع لیزری در عینک‌های پزشکی فراهم خواهد آمد. محققان این رویکرد را بر روی موش‌هایی با اختلال بینایی آزمایش کرده و beobachtند که تا حدی دید این حیوانات بهبود یافته است. هرچند ارزیابی کامل عملکرد بینایی در موش‌ها چالش‌برانگیز است، نتایج نشان می‌دهد نانوذرات طلا می‌توانند در ترمیم عملکرد گیرنده‌های نوری آسیب‌دیده نقش مؤثری ایفا کنند.

این استراتژی نوین شباهت‌هایی با درمان‌های فعلی دژنراسیون ماکولا دارد، اما از نظر تهاجم‌بودن کمتر است و نیازی به جراحی یا ایمپلنت‌های حجیم درون‌چشمی ندارد. همانند اکثر پژوهش‌های پیشین بر روی موش‌ها، انتظار می‌رود نتایج امیدبخش محققان در انسان نیز قابل تکرار باشد. بدون شک رسیدن به مرحله بالینی و اطمینان از ایمنی این روش زمان‌بر خواهد بود، اما محققان گامی مهم در این مسیر برداشته‌اند.

🔗 بیشتر بخوانید: لیست قیمت محصولات سایپا برای بهمن ۱۴۰۲ انتشار شد + جدول

یافته‌های این مطالعه در مجله علمی ACS Nano منتشر شده است.