برترین ورزشکاران با بیشفعالی (ADHD) که تاریخ را رقم زدند

آیا بیشفعالی و کمتوجهی (ADHD) مانعی برای پیشرفت در ورزش است؟ واقعیت این است که بسیاری از چهرههای برگزیدهی دنیای ورزش با این ویژگی مغزی به اوج میرسدند. پژوهشها نشان میدهند که ADHD در محیطهای ورزشی میتواند به نفع ورزشکار تمام شود؛ نه تنها مانع نمیشود، بلکه گاهی کلید پیروزی است. درصد قابلتوجهی از نخبگان ورزشی در این طیف قرار دارند.
در این گزارش لیستی از مشهورترین ورزشکارانی که با ADHD زندگی کردهاند، گردآوری شده است. اگر شما یا آشنایانیتان با این شرایط روبرو هستید و میخواهید ورزش را آغاز یا ادامه دهید، شناخت اینAMPLEها میتواند انگیزهبخش باشد. بیایید با آنان آشنا شویم.
🔗 بیشتر بخوانید: تالاسمی؛ همهچیز درمورد این اختلال خونی
۱- سیمون بایلز – ژیمناست

سیمون بایلز، پرافتخارترین ژیمناست تاریخ آمریکا، یکی از نمادهای بارز ADHD در ورزش است. او در ۲۰۲۲ مدال آزادی رئیسجمهوری را دریافت کرد و جوانترین برندهی این نشان شد. پس از فاش شدن پرونده پزشکیاش توسط هکرهای روسی در ۲۰۱۶، بایلز به صراحت اعلام کرد: «ابتلا به ADHD و مصرف دارو برای کنترل آن، هیچ شرمی ندارد؛ این مطلبی نیست که از آن بترسم.»
🔗 بیشتر بخوانید: بوتاکس زیر بغل: روش درمان تعریق بیش از حد، مزایا و معایب
۲- زک ویلسون – بازیکن راگبی

زک ویلسون، ستارهی فوتبال آمریکایی (راگبی)، از کودکی با ADHD تشخیص داده شده است. او میگوید: «من بسیار تلاش میکنم و تمرکز برای من چالشبرانگیز است، اما وقتی در زمین ورزش هستم، میتوانم تمام روز را بدون مشکل به تمرین بپردازم.»
🔗 بیشتر بخوانید: هراس چیست؛ همهچیز درمورد روانشناسی ترس_آفتاب وطن
۳- مایکل فلپس – شناگر

با ۲۸ مدال المپیک، فلپس پرافتخارترین ورزشکار تاریخ المپیک است. در خاطراتش مینویسد: «کودک بودم، از دیوارها بالا میرفتم؛ همه میدانستند انرژی بیکران دارم. ورزشها — بیسبال، فوتبال، شنا، چوگان — راه تخلیهی این انرژی بودند.»
۴- آدام پیتی – شناگر

پیتی، برندهی مدال طلای المپیک، همیشه درباره سلامت روان خود صریح بوده است. او ADHD را یکی از دلایل موقت کنار رفتن از شنا عنوان کرد، اما در المپیک ۲۰۲۴ بازگشت و مدال نقرهی ۱۰۰ متر غورباقه را کسب کرد.
۵- تری بردشاو – بازیکن راگبی

بردشاو، اسطورهی راگبی و بعداً مهرانمای تلویزیون، ADHD را در بزرگسالی و پس از پایان کار ورزشی شناخت. او میگوید: «کاش از کودکی میدانستم؛ شاید میتوانستم از استعدادهای تحصیلیام بهتر بهره ببرم. ولی در راگبی بالاخره به پاسخهای مورد نظرم رسیدم.»
۶- کوین گارنت – بسکتبالیست

گارنت در ۲۱ فصل NBA در تیمهای برتر بازی کرد و ۲۰۲۰ به تالار مشاهیر راه یافت. او در کتابش مینویسد که ADHD و دisleksia در سالهای پایانی حرفهایاش تشخیص داده شد. او الگوی قدرتمندی برای موفقیت با ADHD است.
۷- میشل کارتر – ورزشکار پرتاب وزنه

کارتر در ۲۰۱۶ اولین زن شد که مدال طلا در پرتاب وزنه المپیک گرفت و تا ۲۰۲۲ رکورد دار جهان بود. ADHD و دisleksia او از کودکی تشخیص داده شده بود؛ با مدیریت این شرایط، بیش از ۲۵ سال فعالیت حرفهای داشت و ۲۰۲۲ بازنشست شد.
۸- مالی سایدل – دونده دواستقامت

سایدل در المپیک توکیو ۲۰۲۰ (برگذار شده در ۲۰۲۱) مدال برنز دواستقامت گرفت و همان سال سریعترین زن ماراتن نیویورک شد. او میگوید ADHD در ۲۰۲۲ تشخیص داده شد و تنها در تمرینات سنگین ورزشی است که ذهنش آرام مییابد.
۹- آلیسا سیلی – ورزشکار سهگانه پارالمپیک

سیلی علاوه بر ADHD، با ناهنجاری کیاری نیز زندگی میکند. او میگوید: «در مدرسه پنج کار همزمان میکردم و اصلاً آرام نبودم. ده میلیون فکر در سرم است و همزمان میخواهم ده میلیون کار انجام دهم؛ اگر یکی از آنها خراب شود، بقیه را میریزد.»
۱۰- جاستین گاتلین – دونده دوشدت

گاتلین، پنجباره مدالدار المپیک، پس از تست مثبت آمفتامین و تعلیق موقت، سالها با داروهای مخصوص ADHD تحت درمان بود. او میگوید: «حضور در میدان مسابقه برایم آسایشبخش است و انرژی مرا چندبرابر میکند.»
۱۱- بریتنی گرینر – بسکتبالیست

گرینر، هشتباره قهرمان WNBA و دوگانه برندهی طلا المپیک، ADHD اش در ۲۰۲۲ در حین دستگیری در روسیه فاش شد. مربی تیم او را به عنوان دلیلی برای جمعآوری ناخواسته روغن قنب عرضه کرد.
۱۲- کریس مازدر – لژسوار

مازدر، چهارباره المپیکی و برندهی نقره المپیک زمستانی ۲۰۱۸، از کودکی با ADHD آشنا شد. او میگوید: «لژسواری تنها جایی است که میتوانم تمرکز کامل داشته باشم؛ این ورزش برای من مانند دارو است.»
۱۳- کامی گراناتو – بازیکن هاکی روی یخ

گراناتو، کاپیتان تیم المپیک ۱۹۹۸ برندهی طلا و نقره ۲۰۰۲، در بزرگسالی با ADHD روبرو شد. او بیان میکند: «ADHD نقاط ضعف و قوت دارد، اما چیزی است که من را ساخته و با هیچچیز عوض نخواهم کرد.»
۱۴- آندره تورس – بازیکن بیسبال

تورس بیش از یک دهه در تیمهای کوچک بازی کرد تا با آغاز درمان ADHD، مسیرش تغییر کرد. ۵ سال پس از درمان، به تیم گیانتز سانفرانسیسکو پیوست و قهرمانیهای جهانی آغاز شد. او داروهای درمانی را کلید مدیریت ADHD میداند.
۱۵- لوییس اسمیت – ژیمناست

اسمیت، سهباره المپیکی با یک طلا و یک برنز، از موفقترین ژیمناستهای با ADHD است. تشخیص در هفتسالگی، ورزش را به ابزاری برای کنترل علائم تبدیل کرد. او ۲۰۱۸ از ورزش خداحافظی کرد اما میراثش باقی است.
۱۶- نیکولا آدامز – بوکسور

آدامز اولین زن برندهی طلا بوکس المپیک (لندن ۲۰۱۲ و ريو ۲۰۱۶) است. در ۱۵ سالگی با ADHD آشنا شد، اما این مانع نشد تا با انرژی بیکران و تلاشهای بینهایت به نماد موفقیت تبدیل شود.
۱۷- اشلی مکنزی – جودوکا
مکنزی، نماینده بریتانیا در سه المپیک، در ۲۰۲۲ طلا در بازیهای کومنولث گرفت. او در کودکی ADHD داشت و جودو را راهی برای تسلط بر علائم رفتاری انتخاب کرد.
ADHD، پایان راه نیست
این لیست نشان میدهد که ADHD نهتنها مانع قهرمانی نیست، بلکه میتواند به سمت اهداف شما سوق دهد. شیوع این ویژگی در نخبگان ورزشی و موفقیتهایشان، گواه آن است. نظر شما چیست؟ اگر با ADHD زندگی میکنید یا کسی میشناسید، تجربیات ورزشیتان را با ما به اشتراک بگذارید.
منبع: additudemag