هشدار مسئول پرستاری تهران: اشتغال چندگانه پرستاران به دلیل مشکلات معیشتی به سطح بحرانی رسیده

به گزارش آفتاب وطن، حسین کشتکار از اتاق عمل به عنوان قلب تپنده بیمارستانها یاد کرد و شرایط کاری پرستاران در پایتخت را چالشبرانگیز توصیف نمود.
رئیس سازمان نظام پرستاری استان تهران در تشریح ابعاد مسئله، بر حجم بالای مراجعات و جراحیهای تخصصی در مراکز درمانی تهران تأکید ورزید و بار مسئولیت سنگین را بر دوش همکاران پرستار به ویژه در بخشهای حساس نظیر اتاق عمل گذاشت. او نگرانی عمیق خود را از گسترش پدیده اشتغال همزمان در دو یا سه محل کار ابراز داشت که بر اساس مشاهدات میدانی در محیطهای بیمارستانی، رویداد رایجی شده است.
این مسئول ارشد پرستاری، اشتغال چندگانه را زنگ خطری برای نظام سلامت تلقی کرد و تأکید کرد که پرستاران خانم در معرض آسیبپذیری بیشتری قرار دارند. ضرورت فراهمسازی بسترهای مناسب معیشتی تا گذر از اجبار به کار در چندین شیفت، از اولویتهای برنامهریزیهای آتی عنوان گردید.
میدانهای درمانی تهران با کمبود نیرو روبرو هستند و مسائل مسکن و ماندگاری نیروها، بحران را تشدید نمودهاند. کشتکار خواستار اجرای قانون ارتقای بهرهوری با رویکرد مستقل و متناسب با شرایط خاص تهران شد تا از ظرفیتهای قانونی برای حمایت از پرستاران بهرهورانه استفاده گردد.
اجرای این قانون اگرچه اثرات مثبت داشته، اما در برخی مراکز به چالشهای پرداختی میان کارکنان منجر شده است. تفاوتهای دریافتی میان پرستارانی که در یک محل کار میکنند اما از نظر تعداد محلهای اشتغال و محاسبه ساعات کاری وضعیت متفاوتی دارند، دغدغهای جدید برای مدیران اتاق عمل ایجاد نموده است.
مشاهدات میدانی حاکی از آن است که فشارهای اقتصادی به پرستاران اجبار میکند بین مراقبت از بیمار و تامین معیشت خانواده، انتخاب سخت کنند. این واقعیت نه تنها کیفیت مراقبتها را تحت تأثیر قرار میدهد، بلکه امنیت بیمار را در بخشهای حساس تهدید میسازد.
مسئولان نظام سلامت باید با رویکردی جامع و فراتر از حلهای موقت، به ریشهیابی دلایل اجبار پرستاران به اشتغال چندگانه بپردازند. تقویت البنية التحتی پرستاری، اصلاح ساختار حقوقی و ایجاد مکانیزمهای حمایتی پایدار، گامهای ضروری برای خروج از این بحران است.
نمایندگان انجمنهای پرستاری در جلسات اخیر با السلطة، بر ضرورت بازبینی مقیاسهای حقوقی و مزایاهای جانبی تأکید ورزیدند تا انگیزه ماندگاری نیروها در یک مرکز درمانی تقویت گردد. آنها پیشنهاد دادند که با تخصیص بودجههای هدفمند، امکانات رفاهی نظیر مسکن، حملونقل و مراقبت از کودکان برای پرستاران فراهم آید.
کارشناسان اقتصاد سلامت معتقدند که هزینههای ناشی از خطاهای پزشکی ناشی از خستگی پرستاران، بسیار بیش از هزینه ارتقای سطح معیشتی آنها برآورد میشود. بنابراین سرمایهگذاری بر روی نیروی انسانی پرستاری، نه هزینهای است و نه گزینه، بلکه ضرورتی استراتژیک برای پایداری نظام درمان محسوب میگردد.
دولت و مجلس موظفاند با تدوین برنامهریزیهای میانمدت و بلندمدت، برخلاف رویکردهای موقت، ریشههای بحران اشتغال چندگانه را از بین ببرند. تنها با همافزایی مدیریتهای کلینیکی، اداری و سیاستگذاری میتوان به سیستمی دست یافت که هم امنیت بیمار را تضمین کند و هم کرامت و حقوق پرستاران را صیانت نماید.