کشف نخستین حباب کهکشانها با ابعادی غیرقابل تصور در تاریخ اخترشناسی

به گزارش آفتاب وطن، اخترشناسان برای اولین بار حبابی از کهکشانها را کشف کردهاند که یک ساختار کیهانی غولپیکر با ابعادی تقريبا غیرقابل تصور دارد و احتمالا فسیل باقیماندهای از دوران کوتاه پس از مهبانگ (بیگ بنگ) محسوب میشود.
گروهی از پژوهشگران این حباب کهکشانها را شناسایی کردهاند که پهنهی آن دههزار برابر پهنهی کهکشان راه شیری است، با این حال فاصلهی آن نسبتا اندک ارزیابی میشود؛ چنانکه با حرکت با سرعت نور، تنها حدود هشتصد و بیست میلیون سال برای رسیدن از کهکشان ما به آنجا لازم است. از دیدگاه اخترشناسان، چنین مسافتی بهصورت نسبی کوتاه تلقی میشود.
دنیل پومارد، اخترفیزیکدان کمیسیون انرژی اتمی فرانسه، این حباب را مشابه یک پوسته کروی با یک هسته مرکزی توصیف میکند. در درون این هسته، ابرخوشه کهکشانهای گاوران قرار گرفته و دور آن را یک پوچی عظیم به نام هیچ بزرگ احاطه کرده است.
این پوسته شامل چندین ابرخوشه کهکشانی است که پیش از این توسط دانشمندان شناسایی شده بودند، اما این حباب کهکشانها برای نخستین بار پس از توصیف نظری چنین پدیدهای در سال ۱۹۷۰، مشاهده و اثبات شده است.
حباب کهکشانها چگونه بهوجود آمده است؟
جیم پیبلز، کیهانشناس آمریکایی، در سال ۱۹۷۰ بیان کرد که در جهان اولیه — که مشابه سوپی از پلاسمای داغ بود — نوسانات گرانشی و تابشی منجر به ایجاد امواج صوتی خاصی به نام نوسانات آکوستیک باریونی (BAO) شد. با انتشار این امواج در پلاسمای داغ، حبابهایی شکل گرفتند. حدود سیصد و هشتاد هزار سال پس از مهبانگ، این فرایند در اثر سردشدن جهان متوقف گردید و شكل حبابها تثبیت شد. در ادامه، با انبساط کیهان، این حبابها بزرگتر شدند.
دانشمندان پیش از این در سال ۲۰۰۵ سیگنالهای BAO را شناسایی کرده بودند، اما این کشف تازه نخستین نوسان آکوستیک باریونی معروف به صورت منفرد در طول تاریخ محسوب میشود. محققان به این حباب نام هوئولیلانا دادهاند که در زبان بومیان هاوایی به معنای زمزمههای فرستادهشده از بیداری است.
نتایج این پژوهش در مجله به چاپ رسیده است.