ژاله علو؛ صدایی که جاودانه شد

ژاله علو؛ صدایی که ماندگار شد

بر اساس گزارش آفتاب وطن، زنده‌یاد «ژاله علو» طی هشت دهه تلاش بی‌وقفه، مقام استادی را در دل شاگردانش تثبیت کرد؛ به طوری که بسیاری از هنرمندان و پیشکسوتان توصیف او را با کلمات دشوار می‌دانند و معتقدند ویژگی‌های این بانوی هنرمند فراتر از هر توصیف است.

همکارانradio به یاد می‌آورند

کمتر کسی یافت می‌شود که نقوش ماندگار و بی‌بدیل بانوی فرهیخته ژاله علو را در خاطره ننهد. او در عرصه‌های گویندگی رادیو، دوبله، بازیگری و… یکتا بود و صدای او تا ابد در یادها زنده خواهد ماند. همکاران شادروان علو در رادیو recuerdos خود را بیان کرده‌اند.

میکائیل شهرستانی: او فروتن بود

میکائیل شهرستانی، از پیشکسوتان بازیگری، گویندگی، کارگردانی و تدریس تئاتر، از خاطرات سال‌ها همکاری با ژاله علو می‌گوید: ژاله علو از معدود بازیگران رادیو بود که در قالب‌های گوناگون – چه عکس، چه صدا و چه صحنه – کارنامه‌ای برتری داشت. از این رو با هم‌سالان خود نزدیک بود. شادروان مهرزاد نیز از هم‌دوره‌های او چنین ویژگی‌هایی داشت. خانم علو در همه حوزه‌ها سابقه کارگردانی بیشتری داشت. افتخار داشتم در سال‌های آغازین همکاری‌ام با رادیو بارها در خدمتش باشم. او بسیار متواضع و فروتن بود و به ما اجازه می‌داد در کنارش بیاموزیم. فخرفروشی نمی‌کرد. او به ما آموخت که درخت هرچه پربارتر باشد، بیشتر می‌فروتد. به همین دلیل هرگز فخرفروشی نمی‌کرد.

وی می‌افزاید: بسیار از صدای نازنین خود مراقبت می‌کردند. دقت در این نکته علت طول عمر فعالیت هنرمندانه در حوزه کاری است. وظیفه هر هنرمندی است که از خود مراقبت نماید و سلامت نفس، جسم و روح را حفظ کند تا در کارهای بیشتر نقش آفرینی نماید. فرقی نمی‌کند در بازیگری، موسیقی، نقاشی، خطاطی یا… نقش جدی‌تر داشته باشد.

مینو جبارزاده: از دست دادن یک بانوی همه‌عیار

مینو جبارزاده، از هنرمندان توانمند رادیو، شادروان علو را بانویی همه‌عیار توصیف می‌کند و ادامه می‌دهد: او از نظر اخلاقی و رفتاری نمونه بود. من از او آموختم. واقعاً ما یک هنرمند بزرگ را از دست دادیم، یک بانوی همه‌عیار. بی‌جا نیست بگوییم یک ستاره از آسمان محو شد. من بارها با او کار کردم که کارگردان نمایش بود و افتخار داشتم در کنارش بیاموزم. او بسیار با‌سواد و اهل شعر و شعرخوانی بود. بانو علو با عشق در گردهمایی‌های ادبی، هنری و… شرکت می‌کرد.

نازنین مهیمنی: مادر دوم خود را از دست دادم

نازنین مهیمنی، از بازیگران، دوبلورها و کارگردان‌های اداره کل نمایش‌های رادیویی، که از دهه هفتاد در این عرصه فعال شده و در برنامه‌های مختلفی با مرحومه علو همکاری داشته، بانو علو را همچون مادر و استادی بی‌نظیر توصیف می‌کند و تصریح می‌کند: متاسفانه مادر دوم خودم را از دست دادم. در این شرایط سخنگویی درباره بانوی فرهیخته هنر سخت است. خانم ژاله تکیه‌گاه و استادم بود و هست.

او که نقش‌آفرینی در کار و زندگی را مدیون صدای ماندگار رادیو می‌داند، ادامه می‌دهد: اکثر اوقات مکالمات خود را ضبط و برای خودم تکرار می‌کردم. هر روزی که با هم صحبت می‌کردیم و به منزل او می‌رفتم، برایم کلاس درس بود. بسیار مدیون او هستم تا ابد. بانو علو تمام انرژی خود را برای آموختن من و همکاران می‌گذاشت و همیشه از او به خیر یاد می‌شود.

شهین نجف‌زاده: اسطوره‌ای را از دست دادیم

شهین نجف‌زاده، هنرمند، ضمن تسلیت به جامعه هنری سرزمین، در توصیف بانو علو می‌گوید: از خانم ژاله گفتن هم سخت است و هم آسان، خانم ژاله واقعاً نماد بزرگی، شرافت، زیبایی و هنرمندی بود. وجودش نعمتی بود، نعمتی که تا ابد برای همه ما جاری است. برخی انسان‌ها اگر دویست سال هم زندگی کنند، باز هم رفتنشان بسیار سخت و سریع به نظر می‌رسد. انرژی، عشق، معنویت، زیبایی درونی و برونی و منبع الهام‌بخشی بودن او برای همه ساری و جاری بود. خانم ژاله بسیار شوخ‌طبع بود و در عین حال بسیار مقتدر، حریمی داشت که هیچ‌کس اجازه ورود به آن را نداشت. خانم ژاله به اندازه‌ای نازنین بود که می‌توانم بگویم ما اسطوره‌ای را از دست دادیم. یقیناً برای همیشه در قلب، تاریخ و هنر این سرزمین زنده است.

وی یادآوری می‌کند: مرحومه خانم توران مهرزاد نیز از هم‌دوره‌های او بود که بسیار با هم دوستانه بودند. یاد هر دو گرامی و روحشان شاد. من با هر دو بانوان نازنین افتخار همکاری داشتم و در کنارشون آموختم. به ویژه خانم ژاله که استادی بی‌نظیر بود و برای من همیشه الهام‌بخش.

به گزارش خبررسان، ژاله علو بازیگر سینما، تئاتر، تلویزیون و گوینده و بازیگر هنرهای نمایشی رادیو، دیروز ۳ دی در بیمارستان درگذشت.

Share/Save/Bookmark



دسته‌بندی مطالب

منبع