ظرفیت انرژی‌های تجدیدپذیر ایران به ۷۰۰۰ مگاوات رسید؛ رشد بی‌سابقه در شش سال

به گزارش آفتاب وطن، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست در جلسه‌ای تخصصی اعلام کرد که ظرفیت تولید برق از منابع تجدیدپذیر در کشور از سطح ۱۳۰۰ مگاوات در آغاز این دوره مدیریتی به آستانه ۷۰۰۰ مگاوات ارتقاء یافته است.

این جهش کم‌سابقه نشان‌دهنده تغییر مسیر بنیادین در سیاست‌های انرژی است که تمرکز را از سوخت‌های فسیلی به سمت پاک و پایدار متمایل ساخته است. کارشناسان معتقدند دستیابی به این رقم تنها با تدابین حمایتی مالی، تسهیل مجوز‌ها و ایجاد بستر سرمایه‌گذاری امکان‌پذیر شده است.

افزایش پنج‌گانه ظرفیت در بازه زمانی محدود، تأثیر مستقیمی بر کاهش آلاینده‌های هوا و کاهش وابستگی به گاز طبیعی در نیروگاه‌های حرارتی داشته است. محاسبات الأولية حکایت از آن دارد که هر مگاوات انرژی تجدیدپذیر، سالانه هزاران تن انتشار دی‌اکسید کربن را پیشگیری می‌کند.

ورود بخش خصوصی به این چهره جدید انرژی، پویایی رقابتی را به آورده که هزینه‌های تولید را به شدت کاهش داده و تکنولوژی‌های نوین را به سرعت بومی‌سازی کرده است. پارک‌های بادی و خورشیدی در مناطق دورافتاده، فرصت‌های اشتغال و توسعه زیرساختی را برای جوامع محلی فراهم آورده‌اند.

با وجود پیشرفت‌های چشمگیر، چالش‌هایی چون نوسان‌های شبکه، ذخیره‌سازی انرژی و پروژه‌های بزرگ همچنان مانع بهره‌برداری بهینه از پتانسیل‌های جغرافیایی ایران می‌مانند. برنامه‌ریزی‌های در حال اجرا بر تقویت شبکه‌های هوشمند و توسعه باتری‌های مقیاس شبکه متمرکز شده است.

مسیر رشد انرژی‌های پاک نشان می‌دهد که با اراده یتیکی و مشارکت عموم، اهداف امبیسیونی پایداری در دسترس است. ادامه این روند می‌تواند ایران را به یکی از بازیگران اصلی انرژی سبز در منطقه تبدیل سازد.

همکاری‌های بین‌المللی در قالب توافق‌نامه پاریس و ‌های مالی سبز، ه سرمایه‌گذاری‌های خارجی را به سمت پروژه‌های خورشیدی و بادی ایران هدایت کرده است. صندوق‌های توسعه پایدار و بانک‌های منطقه‌ای، خطوط اعتباری با نرخ‌های ترجیحی برای زیرساخت‌های انرژی پاک تخصیص داده‌اند.

پروژه‌های مقیاس بزرگ در دشت‌های مرکزی و سواحل جنوبی، با بهره‌گیری از فناوری‌های بومی‌سازی شده، هزینه‌های سرمایه‌گذاری را تا سی درصد کاهش داده‌اند. صنعت‌سازی داخلی توربین‌های بادی و پنل‌های فتیک، زنجیره تأمین را در برابر تحریم‌ها مصون نگه داشته است.

اثرگذاری اقتصادی این تحول فرا‌تر از بخش انرژی’؛ صادرات تجهیزات و خدمات مهندسی به کشور‌های همسایه، درآمد‌های ارزی جدیدی ایجاد کرده است. مراکز تحقیق دانشگاه‌ی با همکاری القطاع خصوصی، روی بهینه‌سازی ن در اقلیم‌های خشک و گرد و غباری متمرکز شده‌اند.

برنامه‌های توسعه ششم و هفتم، هدف رسیدن به بیست هزار مگاوات ظرفیت تجدیدپذیر تا سال ۱۴۱۰ خورشیدی را تدوین کرده‌اند. دستیابی به این اوج نیازمند تداوم سیاست‌های حمایتی، شفافیت رگولاتوری و مشارکت فعال شهروندان در تولید توزیع‌شده است.