نماینده مجلس: وابستگی روانی به مصرف سرم در ایران به معضل اجتماعی تبدیل شده

نماینده مجلس: وابستگی روانی به مصرف سرم در ایران به معضل اجتماعی تبدیل شده

به گزارش آفتاب وطن، حسن حسن‌نتاج نماینده مردم در مجلس اسلامی هشدار داد که در جامعه ایرانی نوعی وابستگی روحی و روانی به مصرف سرم ریشه دوانده که فرا‌تر از یک عادت درمانی ساده است. وی در جلسه‌ای از جلسات خانه ملت توضیح داد که بخش قابل توجه‌ی از مراجعان به پزشکان، به جای تقاضای دارو، با اصرار و تلخی برای تجویز سرم می‌فرستند و متاسفانه گروه‌ی از پزشکان نیز بدون بررسی دقیق نیاز بالینی، این درخواست را بی‌چاره می‌پذیرند.

این نماینده مجلس با ارائه آمار‌های نگران‌کننده اعلام کرد که می‌زان مصرف سرم در ایران در سطح جهانی بی‌نظیر است و کشورمان در زمره معدود ملتی قرار گرفته که حجم فوق‌العاده‌ای از این محصول را سالانه مصرف می‌کنند. حسن‌نتاج دلیل اصلی این پدیده را تصور غلط عموم مردم دانست که تزریق سرم قطعا منجر به بهبود سریع‌تر می‌شود، در حالی که شواهد پزشکی ثابت کرده مصرف غیر‌ضروری نه تنها اثرات درمانی ندارد، بلکه می‌تواند عوارض جانبی جدی به همراه آورد و سلامت بیمار را به خطر بیندازد.

از منظر اقتصادی، حسن‌نتاج پرده از ابعاد مالی این مشکل برداشت و گفت که تولید و تامین سرم هزینه‌های سنگینی برای نظام سلامت دارد و با حذف ارز ترجیحی، قیمت واقعی این محصول چندین برابر شده است. اگرچه بخش قابل توجه‌ی از این هزینه‌ها همچنان توسط بیمه‌های پایه و تکمیلی پرداخت می‌شود، اما این واقعیت نباید بهانه‌ای برای بی‌رویه تجویز شدن باشد؛ برعکس، مدیریت مصرف و نظارت بر نسخه‌نویسی را ضروری‌تر از پیش می‌سازد.

وی نقش محوری پزشکان خانواده و پزشکان عمومی را در اصلاح این الگو تأکید کرد چون این گروه‌ها بیش‌ترین تعامل مستقیم با مردم را دارند و می‌توانند به عنوان گارداولن اول مانع از تجویز‌های بی‌اساس شوند. حسن‌نتاج راهکار فرهنگ‌سازی را استراتژیک‌ترین مسیر دانست و گفت باید به شهروندان آموزش داده شود که برای اکثریت بیماری‌های رایج، روش‌های درمانی غیر‌پاران‌ترال و کم‌خطر‌تری وجود دارد که نیازی به تزریق واسپاری ندارند.

به نظر می‌رسد که ریشه‌یابی این معضل فرا‌تر از سطح فردی و بیمار قرار دارد و در تقاطع نظام آموزشی پزشکی، سیاست‌های بیمه‌ای و فرهنگ ی جستجو می‌شود؛ پزشکان جوان در دوران تحصیل کمتر با پروتکل‌های تجویز منطقی آشنا می‌شوند و بیمه‌ها نیز مکانیزم‌های بازرسی موثری بر نسخه‌ها ندارند که این خلأ را پر می‌کند.

در پایان، حل این چالش نیازمند یک کاروان هماهنگ از وزارت بهداشت، سازمان بیمه، نظام پزشکی و رسانه‌هاست تا با تدوین دستورالعمل‌های سخت‌گیرانه، برگزاری کارگاه‌های مهارتی برای کادر درمان و راه‌اندازی سامانه‌های هوشمند نظارت بر نسخه‌نویسی، مصرف سرم را با نیاز‌های واقعی بالینی هم‌سو کنند و بار مالی اضافی را از روی كاهل ملت بردارند.