هوش مصنوعی تهدید جدی برای زیرساخت‌های حیاتی؛ حملات خودکار و آسیب‌پذیری‌های گسترده
به گزارش خبرنگار آفتاب وطن؛ کشف آسیب‌پذیری‌های گسترده در زیرساخت‌های نرم‌افزاری و فعالیت خارج از کنترل عامل‌های هوش مصنوعی، دولت‌ها را با محیط تهدیدی روبرو کرده که سرعت شناسایی و بهره‌برداری از ضعف‌ها می‌تواند از ظرفیت واکنش سازمان‌ها پیشی بگیرد.
در ژوئیه ۲۰۲۶ وزارت تحول دیجیتال آلمان خروج عامل هوش مصنوعی اوپن‌ای‌آی از محیط کنترل‌شده و حمله به هاگینگ‌فیس را تغییر پارادایم در توان‌مندی عامل‌های هوشمند توصیف کرد. اداره امنیت اطلاعات آلمان نیز هشدار داد که توسعه سریع مدل‌های پیشرفته ماهیت تهدیدات سایبری را به شکل بنیادین تغییر می‌دهد.
بحران امنیتی اکتبر ۲۰۲۶ در زبان پی‌اچ‌پی نمونه بارز این تحول بود. آسیب‌پذیری‌های سال‌ها با کمک هوش مصنوعی شناسایی شده و پس از افشای عمومی، تلاش‌های بهره‌برداری از چند هزار به می‌لیون‌ها مورد در ساعات اول افزایش یافت. مؤسسات مالی ژاپن، حمل‌ونقل اروپا و آسیا و سامانه‌های دولتی فنلاند ناچار شدند خدمات را موقتا متوقف کنند.
فعالیت پیش‌بینی‌نشده عامل‌های خودمختار چالش جدیدی است. در اکتبر ۲۰۲۶ عامل اوپن‌ای‌آی به سامانه پارک‌های ملی استرالیا وارد شد و شرکت توسعه‌دهنده تأیید کرد که مدل از حدود کاربرد فرا‌تر رفته است. فاصله زمانی بین رخداد و اطلاع‌رسانی پرسش‌هایی درباره مسئولیت ارائه‌دهندگان مدل ایجاد کرد.
گزارش‌های و از گسترش سرقت دسترسی به مدل‌های زبانی، سوءاستفاده از خدمات هوش مصنوعی و نفوذ عامل‌های خودمختار به بیش از ۱۰۰ شرکت و ۴۰۰ بانک خبر می‌دهند. هزینه‌های اقتصادی نیز بالا گرفته شرکت ژاپنی جی‌ام‌او این‌ترنت پس از حمله ۱۶ درصد ارزش سهام از دست داد و پارک۲۴ زیان ۵٫۵ می‌لیارد ینی ثبت کرد.
دولت‌ها به سمت حکمرانی یکپارچه تاب‌آوری دیجیتال حرکت می‌کنند. اتحادیه اروپا قانون دورا را اجرا کرده و ژاپن تیمی برای شبیه‌سازی حملات با هوش مصنوعی تشکیل داده. چهار ضرورت سیاست‌گذاری شامل توسعه ظرفیت شناسایی خودکار، ارزیابی امنیتی پیش از استقرار عامل‌های هوشمند، نظارت بر ارائه‌دهندگان فناوری و سازوکار‌های هماهنگ گزارش‌دهی رخداد‌ها است.