پیشرفت‌های ارتودنسی: اسکن دیجیتال، الاینر شفاف و براکت‌های نامرئی
به گزارش بازرگانی آفتاب وطن، اسکن دیجیتال داخل دهان و برنامه‌ریزی سه‌بعدی، روش ثبت وضعیت دندان‌ها و طرح درمان را تغییر داده است. متخصصان با مدل سه‌بعدی، شلوغی و فاصله دندان‌ها را بررسی و طرح حرکت را طراحی می‌کنند.
الاینر‌های شفاف پلاک‌های متحرک هستند که به ترتیب دندان‌ها را جابجا می‌کنند. درمان نیازمند استفاده دست‌کم ۲۲ ساعت در روز است و برای موارد پیچیده‌تر ممکن است روش‌های ثابت یا ترکیبی توصیه شود. مطالعه‌ای در فوریه ۲۰۲۶، الاینر‌های چاپ مستقیم سه‌بعدی را با روش سنتی مقایسه کرده و تفاوت معناداری در ثبات رنگ مشاهده نشده است.
براکت‌های سرامیکی و دستگاه‌های لینگوال (پشت‌دندانی) گزینه‌های ثابت با دید کمتر هستند. براکت سرامیکی روی سطح جلو نصب می‌شود در حالی که لینگوال از پشت دندان‌ها قرار می‌گیرد و ممکن است اولا بر گفتار اثر بگذارد. انتخاب بین آن‌ها به ظاهر، نوع حرکت، مراقبت و هزینه بستگی دارد.
هوش مصنوعی در طراحی دستگاه‌های اختصاصی و جدا‌سازی دندان‌ها در مدل سه‌بعدی به کار می‌رود، اما تأیید نهایی با متخصص است. پایش از راه دور با ارسال عکس توسط بیمار می‌تواند مراجعه‌های حضوری را کاهش دهد، هرچند معاینه حضوری برای بررسی لثه و تماس دندان‌ها ضروری باقی مانده است.
مدت و هزینه درمان بر اساس تعداد پلاک‌ها، نوع دستگاه و حجم حرکت متغیر است. برآورد مکتوب باید خدمات مشمول را مشخص کند. نگهدارنده (ریتینر) متحرک یا ثابت پس از درمان برای حفظ نتیجه لازم است. سه پرسش کلیدی در جلسه ارزیابی حرکات موردنیاز، مراقبت‌های روزمره و برنامه نگهداری پس از درمان. 