آزمایشهای بصری ساده میتوانند علائم اولیه زوال مغز را کنند

به گزارش آفتاب وطن، محققان بریتانیایی با اجرای آزمایشهای بصری نوین بر روی ۱۱۵ شرکتکننده، توانستند تفاوتهای قابلتوجهی در سرعت پردازش اطلاعات را بین سالمندان سالم و افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف ثبت کنند. این پژوهش که در دانشگاه آنگلیا راسکین انجام شده، نشان میدهد که زمان واکنش در مواجهه با محرکهای متناقض،’ حساسی برای تشخیص زودرس تغییرات شناختی است.
شاهینا پاردان، مدیر موسسه تحقیقات بینایی و چشم، تأکید کرد که آزمونهای حافظه سنتی اغلب نتوانند این تغییرات ظریف را رصد کنند. در آزمایش طراحیشده، شرکتکنندگان باید کلمات رنگی با جوهرهای متضاد — مانند کلمه قرمز چاپشده با رنگ آبی — را شناسایی و بهیاد بیاورند. وظیفه دوم نیز شامل بهخاطر سپردن جهت و حرک فلشهای متناقض بود. نتایج نشان داد گروه مبتلا به اختلال شناختی خفیف، در میانگین ۲۷ درصد کندتر پاسخ دادند و هنگامی که اطلاعات بصری متضاد ارائه شد، این تأخیر تا ۴۲ درصد افزایش یافت.
تحلیل دادهها کرد که کندی در زمان واکنش تنها محدود به حافظه نیست، بلکه نشاندهنده کاهش انعطافپذیری شناختی و ناتوانی مغز در حل تداخلهای حسی است. پاردان توضیح داد که این تأخیرها میتوانند سالها قبل از بروز علائم بالینی آشکار، بهعنوان هشدار اولیه عمل کنند. با پیری جمعیت و تبدیل شدن زوال عقل به چالش روزافزون بهداشت عمومی، ابزارهایی که کمهزینه، غیرتهاجمی و در دسترس باشند، اولویت بالایی پیدا کردهاند.
محققان معتقدند ترکیب اندازهگیری زمان واکنش با آزمونهای حافظه، میتواند پروتکل غربالگری جدیدی را شکل دهد که برای پزشکان العائلة و کارکنان مراقبت اولیه قابل اجرا باشد. این رویکرد نهتنها تشخیص زودتر را ممکن میسازد، بلکه پایش پیشرفت بیماری را در بازههای زمانی کوتاهتر فراهم میآورد.
نتایج این مطالعه در نشریههای معتبر علمی منتشر شده و پایهساز تستهای بیشتر بر روی جمعیتهای متنوع و مقیاس بزرگتر خواهد بود.
متخصصان معتقدند که شناسایی زودرس این اختلالها میتواند راه را برای تدابیر پیشگیرانهای مانند تغییرات سبک زندگی، تمرینات شناختی و کنترل بهتر عواملی نظیر فشار خون و دیابت باز کند. پاردان اشاره کرد که اگر فرد در دهه ششم یا هفتم عمر دچار کندی در پردازش اطلاعات متناقض باشد، مداخلههای غیردارویی میتواند انحطاط را به تاخیر بیندازد.
گروه تحقیقاتی اکنون در حال برنامهریزی برای مطالعهای طولانیمدت بر روی هزاران مشارکتکننده در کشور اروپایی است تا معیارهای زمان واکنش را برای سنین مختلف و گروههای قومی متنوع استاندارد سازند. این تلاشها هدف نهایی دارد تا یک کیت غربالگری قابل حمل و ارزانقیمت برای استفاده در مراکز بهداشت اولیه توسعه یابد.
در نهایت، نتایج این پژوهش تأکید میکند که چشم تنها عضوی برای بینایی نیست، بلکه پنجرهای به عملکرد مغز محسوب میشود. با پیشرفت تکنولوژیهای ردیابی چشمی و تحلیل دادهها، آیندهای نهچندان دور انتظار میرود که یک آزمایش بصری چند دقیقهای، جزو بررسیهای روتین سالانه هر فرد بالای پنجاه سالگی تبدیل شود.