سرشماری پاییزه حیات‌وحش در کلاه‌قاضی اصفهان با حضور ۷۵ نیروی متخصص آغاز شد

به گزارش آفتاب وطن، پارک ملی و پناهگاه حیات‌وحش کلاه‌قاضی واقع در استان اصف‌هان، پنج‌شنبه بیست و هشتم آبان می‌زبان یکی از مهم‌ترین عملیات پایش سالانه گونه‌های جانوری شد. این برنامه با مشارکت نوزده تیم اجرایی متشکل از هفتاد و پنج نفر از محیط‌بانان، همیاران و فعالان، در مقیاس وسیعی تدوین و اجرا گردید.

می‌دان عملیات در ساعات اول صبح با توزیع نیرو‌ها در نقاط استراتژیک آغاز شد. تیم‌های شماری مجهز به تجهیزات ناوبری، دوربین‌های مداری و ابزار‌های ثبت داده، محوطه حفاظت‌شده را به قطاعات جغرافیایی تقسیم کردند تا پوشش کامل از تمام اکوسیستم‌ها از جمله دامن‌های کوهستانی، دشت‌های باز و رودخانه‌های فصلی فراهم آید. این رویکرد سیستماتیک امکان مقایسه داده‌ها با سال‌های پیشین را با دقت بالا مهیا می‌سازد.

تمرکز اصلی کارکنان بر روی گونه‌های نشانگر و حساس مانند گوزن کوهی، جیر، پوستی، گرگ، پالنگ و انواع پتی‌ها و پرندگان مهاجر متمرکز بود. روش‌های مختلطی از جمله شمارش مستقیم از روی تپه‌های برآمد، ردیابی اثرات و ردپا، نظارت دوربین‌های عکاسی خودکار و نمونه‌گیری صوتی برای خزندگان و دوزیست‌ها به کار گرفته شد. تنوع روش‌های پایش، اعتبار نتایج نهایی را در برابر خطا‌های مشاهداتی تقویت می‌کند.

شرایط هوا‌شناسی منطقه در روز انجام سرشماری، با وجود برودت صبحگاه‌ی و رطوبت بالا، مناسب برای مشاهدات دورین فراهم آورده بود. عدم پیش‌بینی بارندگی و سرعت باد پایین، دقت شمارش را در ساعات طلایی طلوع و غروب افزایش داد. تیم‌های فنی پیش از اعزام، در جلسه هماهنگی نهایی با مدیریت پارک، پروتکل‌های ایمنی، مسیر‌های عبور و نحوه گزارش‌دهی لحظه‌ای را مرور کردند.

داده‌های خام جمع‌آوری شده در پایان روز، به مرکز داده‌های سازمان حفاظت محیط زیست اصف‌هان ارسال می‌شوند تا از طریق مدل‌های آماری و سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی، تخمین‌های جمعیت دقیق برای هر گونه استخراج گردد. نتایج این فرآیند، مبنای تصمیم‌گیری‌های مدیریتی سال آینده شامل برنامه‌های مرتع‌سازی، کنترل شکار غیر‌مجاز و احیای اکوسیستم‌های تخریب‌شده خواهد بود.

تجربه نشان داده که تداوم سالانه این پایش‌ها، روند‌های جمعیت‌شناختی را آشکار می‌سازد که در بازه‌های کوتاه قابل مشاهده نیستند. کاهش یا افزایش ناگ‌هانی در جمعیت گونه‌های کلیدی، می‌تواند هشدارده‌ی زودهنگام برای عوامل استرس‌زای نظیر خشکسالی، بیماری‌ها یا تداخلات انسانی باشد. به همین دلیل، دقت در استاندارد‌سازی متد‌ها اولویت مدیریت منطقه محسوب می‌شود.

همکاری میان بخش‌های دولتی، ‌های غیر‌دولتی و جامعه محلی در اجرای این طرح، الگویی از مدیریت مشارکتی حیات‌وحش را در سطح ملی ترویج می‌کند. تقویت ‌های انسانی، انتقال دانش فنی به نسل جدید محیط‌بانان و ایجاد حس مالکیت عمومی نسبت به دارایی‌های طبیعی، پیامد‌های فرا‌مرزی این سرشماری‌های دوره‌ای هستند که فرا‌تر از اعداد و ارقام، پایداری حفاظت را تضمین می‌کنند.