ناسا ماه‌نورد پرامیس را با سوخت پلوتونیوم برای کاوش قطب جنوب ماه در سال ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی می‌کند

به گزارش آفتاب وطن، قطب جنوبی ماه به عنوان یکی از پراهمیت‌ترین اهداف کاوش فضایی در سال‌های آینده شناخته می‌شود و وكالة فضایی آمریکا تدابیر گسترده‌ای برای حضور در این منطقه تدارک دیده است.

این کاوشگر که نام پرامیس بر خود گرفته بر پایه تجربیات سخت‌افزاری است که پیش از این در م مریخی آزمایش شده‌اند و اکنون برای حفاری در لایه‌های یخ‌آب ماه تطبیق داده شده‌اند.

منابع علمی ناسا بیان می‌کنند که انتخاب سوخت پلوتونیوم برای تأمین انرژی این ماه‌نورد به دلیل شرایط سخت محیطی در قطب جنوب ماه انجام شده است که در آنجا نور خورشید به ندرت به سطح می‌رسد و پنل‌های خورشیدی کارآمد عمل نخواهند کرد.

مهندسان وكالة فضایی معتقدند که تکنولوژی حفاری که در کاوشگر‌های مریخی مانند پرسیوریتی و پرسیورینس بکار رفته اکنون با تغییرات جزئی برای شکستن لایه‌های یخ زیرزمینی ماه به کار می‌رود تا نمونه‌های خاک و یخ برای تحلیل واکاوی گردآوری شوند.

تحلیلگران فضایی اشاره دارند که موفقیت این مأموریت می‌تواند راه را برای تأسیس پایگاه‌های انسانی دائمی بر روی ماه هموار سازد زیرا یخ آب می‌تواند به عنوان منبع حیاتی برای اکسیژن، آب شرب و سوخت راکت‌های آینده عمل کند.

برنامه‌ریزی‌های ناسا نشان می‌دهد که پرامیس قرار است در سال ۲۰۲۸ با راکت‌های قدرتمند جدید به مدار ماه پرتاب شده و پس از فرود نرم در نزدیکی قطب جنوب، مأموریت اصلی خود را برای مدت حداقل یک سال ماهی آغاز نماید.

این گام استراتژیک در چارچوب برنامه آرتمیس تدوین شده و نشان‌دهنده عزم جدی آمریکا برای برقراری حضور پایدار در فضا و پیشی گرفتن در مسابقه کاوش ماهانه در برابر رقبای بین‌المللی است.

تکنولوژی‌های کنترل حرارتی پیشرفته در بدنه پرامیس طراحی شده‌اند تا در دما‌های بسیار پایین قطب جنوب ماه که می‌تواند به می‌نوس ۲۳۰ درجه سانتی‌گراد برسد، کارایی کامل خود را حفظ کنند.

دستگاه‌های علمی نصب شده بر روی کاوشگر شامل اسپک‌ترومتر‌های ماسه‌ای، رادار‌های نفوذ‌پذیر زیرسطحی و دوربین‌های با تفکیک بالا می‌باشند که به صورت همزمان داده‌های جامع از ترکیب معدنی و توزیع یخ را ثبت می‌کنند.

مهم‌ترین چالش فنی این مأموریت، ارتباطات مداوم با زمین در زمانی است که ماه‌نورد در ناحیه‌هایی از قطب جنوب قرار می‌گیرد که دید مستقیم به زمین مسدود شده و برای حل این مسئله ناسا از ماهواره‌های انتقالی در مدار ماه استفاده خواهد کرد.

بودجه تخصیص‌یافته برای توسعه و پرتاب پرامیس حدود دو می‌لیارد دلار برآورد شده که نشان‌دهنده اولویت استراتژییک این پروژه در برنامه‌های فضایی آمریکا در دهه جاری است.

نتایج حاصل از تحلیل نمونه‌های یخ و خاک که پرامیس جمع‌آوری می‌کند مستقیما در طراحی سیستم‌های پشتیبانی حیات و واحد‌های استخراج منابع برای مأموریت‌های آرتمیس ۴ و ۵ به کار گرفته خواهند شد.

همکاری بین ناسا و شرکت‌های خصوصی فضایی در ساخت ماژول‌های فرود و سیستم‌های ناوبری خودکار پرامیس راهبردی جدید در کاهش هزینه‌ها و افزایش قابلیت اطمینان مأموریت‌های ماهواره‌ای ایجاد کرده است.